افشای 1400 نامه عاشقانه آلبرت انیشتین!
خب به دلیل علاقه زیادی که به آلبرت دارم این مطلب را که در سایت ایسکانیوز خواندم اینجا نوشتم، مثل این مطالب (
+ و +)که قبلا درباره او نوشته بودم…چون همیشه این سوال برایم پیش آمده بود که آیا دانشمندان و بزرگانی که بسیار نابغه بوده اند، عاشق شده اند یا نه؟
همیشه با خودم می گفتم حتما آلبرت در زندگی از عشق فاکتور گرفته است که توانسته است این گونه تئوری های بزرگی از خود ارائه دهد و در علم فیزیک حرف اول را بزند…آلبرت هم از عشق می نوشته است برای عشق!
انیشتین، دانشمند به نام آلمانی، که به خاطر تئوری قانون نسبیت به شهرت جهانی رسید، وقت کمی را در خانه‌اش می گذراند و بیشتر به کشورهای مختلف قاره سبز و آمریکا سفر می‌کرد. وی سال 1903 با ملیوا ماریک ازدواج کرد و نتیجه این پیوند دو فرزند پسر بود این پیمان مقدس اما پایان خوشی نداشت و 16 سال بعد از هم جدا شدند انیشتین بعدها با دختر عمویش السا عروسی کرد و خداوند دختری به نام مارگوت به آنها هدیه داد. این دانشمند پرآوازه طی زندگی مشترک با دختر عمویش، با شش زن دیگر که بی دریغ به او محبت می‌کردند رابطه عاشقانه داشت: استلا، ایتل، تونی، مارگاریتا و دو نفر که نامشان رام و ال عنون شده است.
انیشتین در 1400 نامه‌ای که برای دخترش مارگوت نوشته از علاقه خود به این زنان سخن به میان آورده است و این اسرار بعد از مرگ پدر در سال 1955 میلادی در قلب او ماند مارگوت بعد از مرگ پدر نامه‌های خصوصی او را به دانشگاه هبرو برد و گفت: فقط 20 سال پس از مرگش اجازه خواهند داشت آنها را باز کنند. مارگوت 8 جولای 1986 میلادی به خواب ابدی رفت و بنا به وصیتش در بیستمین سالروز مرگش نامه‌های خصوصی آلبرت انیشتین سرانجام باز و خوانده شد.


نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 5:43 بعد از ظهر

یک نفر

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 5:41 بعد از ظهر

عاشق

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 5:37 بعد از ظهر

یاورمهدی(عج)

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 5:35 بعد از ظهر

گفتی!

دسته بندی : عاشقانه ها
 
Image Hosted by Free Picture Hosting at www.iranxm.com

 گفتی چشمت رو میخوام  

                                                چشمم رو دادم

                                                                              فاصلمون بیشتر شد

          گفتی دستت رو میخوام

                                             دستم رو بهت هدیه کردم

                                                                               بازهم فاصلمون بیشتر شد

           گفتی عقلت رو میخوام

                                              دیوونه ات شدم

                                                                               باز هم دور شدی

         گفتی قلبت رو میخوام

                                            بی درنگ قلبم رو تقدیمت کردم

                                  اما تو بدون هیچ توجهی به راحتی از کنار جسد

                                  پاره پاره ی من گذشتی و رفتی دنبال یکی دیگه

                              تا زمین گیرش کنی،دیوونش کنی و با عشقت بکشیش!

شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 5:24 بعد از ظهر

یاور همیشه مومن !

دسته بندی : عاشقانه ها
Image Hosted by Free Picture Hosting at www.iranxm.com

   یاور همیشه مومن             تو برو سفر سلامت 

غم من نخور که دوریت       برای من شده عادت

ای به داد من رسیده         تو روزای خود شکستن

ای چراغ مهربونی        تو شبای وحشت من

ای تبلور حقیقت         توی لحظه های تردید

تو شب و از من گرفتی    تو من و دادی به خورشید

اگه باشی یا نباشی      برای من تکیه گاهی

برای من که غریبم          تو رفیقی جون پناهی

ناجی عاطفه من          شعرم از تو جون گرفته

رگ خشک بودن من    از تب تو خون گرفته

اگه مدیون تو باشم       اگه از تو باشه جونم

قدر اون لحظه نداره            که من و دادی نشونم

اگه باشی یا نباشی        برای من تکیه گاهی

برای من که غریبم         تو رفیقی جون پناهی

یاور همیشه مومن        تو برو سفر سلامت

غم من نخور که دوریت     برای من شده عادت

وقتی شب ، شب سفر بود       توی کوچه های وحشت

وقتی هر سایه کسی بود           واسه بردنم به ظلمت

وقتی هر ثانیه شب        تپش هراس من بود

وقتی زخم خنجر دوست           بهترین لباس من بود

تو با دست مهربونی        به تنم مرحم کشیدی

برام از روشنی گفتی            پرده شب و دریدی

یاور همیشه مومن         تو برو سفر سلامت

غم من نخور که دوریت   برای من شده عادت

ای طلوع اولین دوست       ای رفیق آخر من

به سلامت سفرت خوش         ای یگانه یاور من

مقصدت هر جا که باشه           هرجای دنیا که باشی

اون ور مرز شقایق                 پشت لحظه ها که باشی

خاطرت باشه که قلبت          سپر بلای من بود

تنها دست تو رفیق       دست بی ریای من بود

اگه باشی یا نباشی         برای من تکیه گاهی

برای من که غریبم         تو رفیقی جون پناهی

یاور همیشه مومن       تو برو سفر سلامت

غم من نخور که دوریت       برای من شده عادت


نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 5:22 بعد از ظهر

عشق!

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 5:20 بعد از ظهر

دلم گرفته!

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 5:17 بعد از ظهر

وداع

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 5:13 بعد از ظهر

یأس!

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 12:3 بعد از ظهر

عبور!

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 12:0 بعد از ظهر

دوست!

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 3:4 قبل از ظهر

خزان!!!

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 3:2 قبل از ظهر

من وتو

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 2:55 قبل از ظهر

گفت وگو

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 2:53 قبل از ظهر

زمستان!

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 2:51 قبل از ظهر

سرنوشت

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 2:49 قبل از ظهر

سلام آقا!

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 2:47 قبل از ظهر

دریا

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 2:44 قبل از ظهر

عصرما

دسته بندی : عاشقانه ها
Fantasy Scraps, Graphics, Glitters and Images for Orkut, Myspace, Facebook, Hi5, Tagged

حالا که عصای موسی به دست قارون است

حال که ابراهیم فقط برج سازی می کند

حالا که مریم دلش را نه در جلتا که در سینما فلسطین جا گذاشته است ...


خطیب نماز جمعه می گفت:

تکه ای از کشتی نوح پیدا شده.

                                روی آن حک شده تایتانیک.





خدایا کفر نمی‌گویم،

پریشانم،

چه می‌خواهی‌ تو از جانم؟!

مرا بی ‌آنکه خود خواهم اسیر زندگی ‌کردی.

خداوندا!

اگر روزی ‌ز عرش خود به زیر آیی

لباس فقر پوشی

 

غرورت را برای ‌تکه نانی

‌به زیر پای‌ نامردان بیاندازی‌

و شب آهسته و خسته

تهی‌ دست و زبان بسته

به سوی ‌خانه باز آیی

زمین و آسمان را کفر می‌گویی

نمی‌گویی؟!

خداوندا!

اگر در روز گرما خیز تابستان

تنت بر سایه‌ی ‌دیوار بگشایی

لبت بر کاسه‌ی‌ مسی‌ قیر اندود بگذاری

و قدری آن طرف‌تر

عمارت‌های ‌مرمرین بینی‌

و اعصابت برای‌ سکه‌ای‌ این‌سو و آن‌سو در روان باشد

زمین و آسمان را کفر می‌گویی

نمی‌گویی؟!

خداوندا!

اگر روزی‌ بشر گردی‌

ز حال بندگانت با خبر گردی‌

پشیمان می‌شوی‌ از قصه خلقت، از این بودن، از این بدعت.

خداوندا تو مسئولی.

خداوندا تو می‌دانی‌ که انسان بودن و ماندن

در این دنیا چه دشوار است،

چه رنجی ‌می‌کشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است…

دکتر علی شریعتی




نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 2:38 قبل از ظهر

سال نو مبارک!

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 2:36 قبل از ظهر

دنیای من دنیای یک ماهیست !

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 2:34 قبل از ظهر

عـیــــد یعنــی:

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 2:17 قبل از ظهر

پروردگارا!!

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 1:58 قبل از ظهر

بهترین من!

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 1:51 قبل از ظهر

آسیاب کهنه!

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 1:47 قبل از ظهر

قطره ی باران!

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 1:44 قبل از ظهر

درباد!

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 1:42 قبل از ظهر

زبانم لال!

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 1:40 قبل از ظهر

مادر

دسته بندی : عاشقانه ها

orkut scraps for friendship day

آسمان را گفتم

مه و خورشید به پهنای زمان کم دارم



***



در دلم گنج نهان کم دارم



عزت و نام و نشان کم دارم



***



آن چه در سینه ی مادر بود آن کم دارم



***



طاقت و تاب و توان کم دارم



ادامه مطلب ... نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 1:31 قبل از ظهر

هست ...

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 1:27 قبل از ظهر
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 1:23 قبل از ظهر

رفتن یا نرفتن

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 1:20 قبل از ظهر

خیلی نزدیک

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 1:15 قبل از ظهر

عاشق شدم به چشمات

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 1:8 قبل از ظهر

اما تو نیستی.....

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 1:2 قبل از ظهر
نویسنده: ح.ع | سه شنبه هجدهم مرداد 1390 - 0:51 قبل از ظهر

یادت هست؟

دسته بندی : عاشقانه ها

http://topnop.ir/uploads/201106/tpn3691/large/gUurSQXqar.gif

هنوز آن روز يادت هست؟


همان روزي كه آبي تر سروديم آسمانش را


و عاشق تر نوشتيم نام آن را در كتاب خاطرات خيس دلهامان؟


همان ارديبهشتي لحظه ي پرواز


در آن صبحي كه اما دست تو نيلوفرانه


با تن تبدار من همسايه مي گرديد


و من با شانه هاي گرم احساس تو هم پيمان


و ما در اضطراب و ازدحام چهار راه ناز خوشبختي


دچار فرصت ديدار...


هنوز آن روز يادت هست؟


كه باراني ترين بودم


و تو ارديبهشتي بانوي ناب غزلهايم


و ما رفتيم تا آن خلوت جادويي موعود


و ما رفتيم تا تفسير آن مرغان رويايي


به نام عشق...


هنوز آن روز يادت هست؟


غزل بر روحمان باريد


و هر دو خيس خيس از ريزش آن صبح آيينه


در آن ساعت كه بي تابانه تاب آورد دلهامان


غروب لحظه ي تلخ جدايي را...


هنوز آن روز يادت هست...؟


شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | شنبه هشتم مرداد 1390 - 11:5 قبل از ظهر

انتظار

دسته بندی : عاشقانه ها
http://topnop.ir/uploads/201106/tpn3691/large/wAD1HMEEk8.gif

بگو چقدر به انتظارت بنشینم ؟


تا کی پیراهن کدرم را در چشمه های ارزو بشویم و روی طناب دلواپسی پهن کنم؟


اگر شوق رسیدن به دستهایت نبود هیچگاه اغوشم را نمیگشودم و


اگر صدای گوشنوازت نبود از گوشه ی تنهایی بیرون نمی امدم


اگر شوق دیدن چشمهایت نبود پلکهایم را نمیگشودم و


اگر نسیم حرفهایت نمی وزید معنای جهان را نمی فهمیدم


خسته ام اما نه انقدر که نتوانم عاشقانه هر روز به تو سلام کنم


ارکیده ی سپیدم:


خسته نباشی که من همسفر تمام دقایق تو ام در سحر گاهان شبنم و


زمانی با کوله باری از ترانه به دیدنت خواهم آمد


و برایت از اتفاق غزل خواهم سرود


و ترا از هر چه تنهایی خواهم گرفت


و به سرخی یک سیب مهمان خواهم کرد


و به تو خواهم گفت از قلب تو تا روح من چند آغوش دل سپردگی راه مانده


تو خسته نیستی که تکیه گاه خستگی های تو منم...

شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | شنبه هشتم مرداد 1390 - 11:0 قبل از ظهر

بیدار

دسته بندی : عاشقانه ها

http://topnop.ir/uploads/201106/tpn3691/large/pPjgwpMGo2.gif


امشب تا صبح بیدار خواهم ماند و برایت گریه خواهم کرد...

 امشب دفتر عشقت را دوره خواهم کرد و تا خود صبح دوستت خواهم داشت...

 بیشتر از جانم، بیشتر از همیشه و اما فردا نه، فردا فراموشت خواهم کرد انگار هیچ

وقت برایم نبودی و قلبم را از تو پس خواهم گرفت...

 و دیگر دوستت نخواهم داشت، فردا برای همیشه ترکت خواهم کرد و دیگر

هرگز تو را نخواهم دید حتی در خواب و خیالم، از فردا تو را تنها خواهم  گذاشت ...
 تنها با رقیبانم و من تنهای تنها خواهم رفت بدون اینکه حتی ببینم بدون اینکه

افسوسی بخورم و جایی خواهم رفت که، از تو دور دور باشم...

 جایی که دست تو به من نرسد و این آخرین وداع من با توست چون همه ی راه ها را برویم بسته است

 دیگر فکرت را نخواهم کرد انگار که هرگز تو را ندیده ام...

امشب من ، برای تو غریبه ای هستم ولی فردا، تو برای من غریبه ایی هستی

 که هر گز نمیشناسمت و کاش امشب صبح نشود و تا ابد شب بماند و کاش فردا
 
هرگز نیاید...

شاعر:ناشناس




نویسنده: ح.ع | شنبه هشتم مرداد 1390 - 10:39 قبل از ظهر

پاییز

دسته بندی : عاشقانه ها
http://topnop.ir/uploads/201106/tpn3691/large/6IwPqatnkQ.gif



پاییز در کوچه ها می وزد و برگها از شاخه ها برای همیشه وداع میکنند اما در اتاق آبی

 ما از مسیحای نفسهای تو بانو بهارانی بر پاست از عشق از نور از طراوت حضور .


پاییز در کوچه های جاری عریانی را فریاد می زند اما در خلوت عاشقا نه ی ما روح

عریانمان به میهمانی دلهای مشتاق می رود .


پاییز همین نزدیکی است پشت همین دریچه های تا هیچ پشت همین ابهام زرد گونه

ی تقویم پشت همین لحظه های تا ابد دچار مرور.


اما در اتاق آبی ما از فراخوان چشم تو اتفاق سبز غزل بر پاست و من و تو در تفاهمی

 این چنین ناب شاعرا نه تداوم خوبیم و عاشقا نه ادامه ی زلال و دستهای تو آغاز

سبزی است برای جوا نه زدن و لبهای من شروع خوبی برای تکرار دوستت دارم و اگر

پاییز فروردین نگاه تو را به اردیبهشتی ترین سمت چشمانت پیوند میزد و در خردادی

ترین حضور دستانت عشق را به باور می رسید هرگز به مهر اجازه ی آغاز و به آبان

اذن شروع و به آذر فرصت اعجاز ی چنین زرد را نمی داد .


درکوچه هایی چنین نزدیک معجزه ای زرد گونه بر پاست اما در اتاق آبی ما دستهای

 توبهار را جاری است و روح بزرگ تو اردیبهشت را صدا می زند و هرم نفسهای تو ظهر

 نشاط خرداد را یاد آور می شود .


ای بها نه ی بهار!

ای بهار را بها نه !

با تو هرگز پاییز برگی ماندگار در تقویم نیست که تو ماندگار ترین بهار دفتر شعر منی .

پاییز همین نزدیک دور است وقتی تو این هم دور نزدیکی با دلم.

خاتون غزلهای ناب فروردینی من!

بانوی تکامل اردیبهشتی عشق!

یاسمن پوش ترین لحظه ی خردادی صبح!

با تو اما پاییز

عین یک واژه ی زرد

در ته دفتر من می ماند .

چون تو آغاز بهاری و سر آغاز غزل .

چون تو سرشار ترین حادثه ی سبزی

و من

شاعر لحظه ی روحانی چشمان توام...

شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | شنبه هشتم مرداد 1390 - 10:34 قبل از ظهر

دلتنگی

دسته بندی : عاشقانه ها


http://topnop.ir/uploads/201106/tpn3691/large/tHGraqBLdg.gif

به من بگو تو اگر نباشی شانه های کدامین غزل مرا از این همه تنهایی بگیرد و من ابر


هزار دلتنگی را بر دامن کدامین آبی تا بی نهایت گریه کنم؟

به من بگو تو اگر نباشی لذت کدامین شعر مرا به نهایت یک عشق رساند؟


به من بگو تو اگر نباشی کدامین دست مهربان ساحل امن عاشقا نه ای برای زورق


شکسته ی  قلبم باشد؟

به من بگو تو اگر نباشی کدامین شوق پریدن فرصت دوباره برای پرستوی نا شکیب دلم باشد؟


به من بگو اگر تو نباشی کدامین افسون جادو شده ی سر غزل مرا به این همه خوب


به این همه زیبا به این همه سرشار پیوند زند؟

به من بگو اگر تو نباشی کدامین بهانه برای دلم باقی می ماند تا بهانه گیریهای این دل


سودایی تمامی داشته باشد؟

به من بگو تو اگر نباشی کدا مین ستاره مرا راهنمای تیره روزیهای بی شمارم باشد و


ماه کدامین یلدایی ترین شب مرا به سمت صبح براند؟

به من بگو تو اگر نباشی کدامین آبی  عشق را به تفسیر دوباره نشینم  ؟کدامین بهار


را بفهمم ؟کدامین ترانه را بنوشم ؟کدامین غزل را بدانم ؟

به من بگو تو اگر نباشی  نصیب من از این زندگی چه خواهد بود؟ سهم من از عشق؟


قسمت من از آسمان؟ فرصت من از ابتدای زمین؟

به من بگو تو اگر نباشی نسیم دوستت دارم از سمت کدامین شرقی ترین آرزوی من


خواهد وزید؟کدامین خاطره ی سبز مرا از این همه   خزان  خواهد گرفت؟ کدامین ظهر

 مردادی مرا از این همه سرمای خمار خواهد ربود؟

به من بگو تو اگر نباشی به کدامین امید سر از بالین شبانه ها برگیرم و به شوق


کدامین روز هستیم را رنگی دوباره از آغاز زنم؟

به من بگو تو اگر نباشی چه کسی مرا به سوی عاطفه خواهد برد و مرا مهمان دقایق


مهربانی خویش خواهد کرد؟

شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | شنبه هشتم مرداد 1390 - 10:29 قبل از ظهر

تشنه

دسته بندی : عاشقانه ها

حتــی غریبــه‌ها می‌دانند


کــه شانــه‌های غـرورت


تــشنه هـــق هـــق اســت...


حتــی می‌دانند

که بــاید پلکهــایت را


دوســت داشــت...
دستانم هنوز بوی آخرین غزل عاشقانه ات را میدهد

 

و چشمانم در کورسوی جاده های قلبت

 

به دنبال لحظه آغازین دیدار میگردد

 

نگاه کن لبانم شکل اسم تو را

 

از لابلای برگهای زرد و نارنجی میدزدد

 

و سالهای کودکی از دست رفته ام

 

برای پیدا کردن عروسک دست و پا شکسته

 

هورا می کشند

 

من اما ....بی آنکه بدانم کیستم

 

ثانیه های با تو بودن را

 

شماره می کنم و

 

به سالهای بی تو بودن

 

پوزخند می زنم...

راستس دردودل با تو چقدر زیباست

رفیق رویاهای من...

شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | شنبه هشتم مرداد 1390 - 10:2 قبل از ظهر

فرشته

دسته بندی : عاشقانه ها

بهار-بيست دات كام   تصاوير زيبا سازی وبلاگ    www.bahar22.com

نازترین گل باغ آرزوهام...


آسمانی ترین دختری که دیده ام...  
 
بی شک تو را فرشته میدانم...

دیشب خوابت را دیدم نشسته بودیم و من برایت شعر میخواندم خوب یادم نیست

شعر از چه کسی بود ولی میگفتی عاشق شعرهای فروغم...

وای وای تو چقدر مهربان بودی خواب من بوی گلهای اقاقی را گرفته بود...

از تو مي شود سخن گفت اما هرگز نميتوان تو را دانست . از تو مي شود حرف زد اما

هرگز نميتوان تو را فهميد . تو آنقدر بي نهايتي كه نهايت من در برابرت چونان قطره در

 تعامل درياست . تو آنقدر مهرباني كه محبت خرد و ناچيز ما در تقابل آن همه نمي از

يمي است و بسيار اندك . تو آنقدر زلالي كه عقل در مصاف فهم تو عاجزانه در پي كار

 خويش ميرود  
 

 بي بها نه تر از هميشه و عاشقا نه تر از گذشته ميگويم كه به وجود نازنينت مي بالم


و به داشتنت سر بر آسمان مي سايم وبا تمام بودنم دوستت دارم وبا تمام وجودم مي

 پرستمت که يگا نه خداوندگار روح و قلب و احساس باراني منی تا به ابد.

سبز باشي و باقي كه بودنت بها نه ي بودن من است و نفسهات راز ماندگاري قلبم و


نگاهت دليل تداوم روحم و وجود آسمانيت پاسخ دل دچار من...  
 
راستی دوباره کی به خواب من می ایی...؟؟

یادت نرود من کنار اقاقی ها منتظرت هستم...

شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | شنبه هشتم مرداد 1390 - 10:1 قبل از ظهر

بانو

دسته بندی : عاشقانه ها

راستی بانو چشمان شما چه رنگیست...؟


من وقتی به چشمهای شما نگاه میکنم

گم میشوم در چشمهای شما
میخواهم از چشمهایت بگویم...
چشمهایی نه از جنس غزل بلکه خود غزل. خود خود عشق . تمام تمام صداقت .

چشمهایی مثل چشمه سار ترا نه در سکوت شاعر. چشمهایی به رنگ دلهای بی ریا .

 به شکل قشنگ حادثه ی عشق . چشمهایی شبیه خود اتفاق عشق.

به دیدن چشمهای تو که می آیم عجیب یاد آسمان می افتم و دلم پر پرواز میگیرد و


مرا تا اوج تو پر می دهد . به دیدار چشمهای تو که می آیم چنان در جذبه ی اهورائیت
 
گم می شوم که زمان در ذهن خاطره ام نمی ماند و من گویی فراتر از مرزهای مادی

به معنویتی تمام دست می یابم .

 

بارها به تو گفته ام چشمهایت از جنس دیگری است .


از جنس خاک ؟ نه؟!هرگز


از جنس آب ؟! باز هم هرگز


از جنس اقاقی ؟!


از رویای نسترن؟!


از خواب خوش مریم؟!


از خیال دل انگیز کوکب؟!


از عطر شب بوها؟!


نه از هیچکدام از این زمینی و زمینی صفتان نیست که چشم تو آفریننده ی عشق


است و آفریدگار ترا نه.

و کاش می توانستم چشمهای تو را به آنانی که تور ا ندیده اند نشان دهم تا آینه را باور

 کنند . تا خدا را بهتر ایمان آورند .تا عشق را بیشتر بدانند و مهربانی را بهتر بفهمند .

کاش می توانستم به آنان بگویم که تو کدامین آیه ی آسما نی در کتاب قلب منی که

هر گاه به چشمهای تو می رسم تمام عشق بر من هبوط می کند .کاش میتوانستم

بگویم که چشمهای تو کدامین سمت رویای آبی دل از دست دادگی است...

می خواهم بگویم تقدیم  به تو  می بینم حقیر تر از آن است که ارزانی تو نمایم...

ولی من جز شما کسی را ندارم

اگر چه ناقابل پذیرا باشید...

شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | شنبه هشتم مرداد 1390 - 9:59 قبل از ظهر

عشق

دسته بندی : عاشقانه ها

شايد خودت هم........نه.......... خدا مرا نبخشد مگر ميشود تو نداني؟تويي كه اين همه زلالي. تويي كه اين همه آسماني . تويي كه اين همه معرفتي. مگر ميشود تو نداني عشق چند ركعت فدا شدن است ؟!مگر مي شود تو نداني كه غزل چند بيت عاشقي است؟! مگر ميشود تو نداني كه شعر تنها بها نه اش سرايش لبخند توست ؟! تو به اندازه ي تمام فروردينهاي بهار سبزي . به وسعت تمام ارديبهشتهاي خدا عاشقا نه اي و به زيبايي تمام خردادهاي بهاري گرم و دلنشيني . تو عاشقا نه ترين فصل خدا در دفتر احساس مني و من بي بها نه ترين مرد باراني كوچه باغ خاطرات تو.تو مي داني و خوب هم ميداني كه چقدر دوستت دارم كه يگا نه بانوي ناب تمام لحظه هاي مني و چقدر براي توام كه بي مثال خاتون غزلم و نازنين يار دلنواز تمام دقايق مني .تو ميداني و خوب هم ميداني كه نماز عشق چند ركعت است و آنرا بايد به امامت كدامين سرو باغ آرزو سرود چرا كه تو خود صبحي و مقتداي دل دچار من...


دوستت دارم را کجا بنویسم که ماندگار باشد؟

روی تن شبنم ؟ اگر از شاخه چکید چه؟


روی لبخند گلبرگ؟ با زمستان چه کنم؟


روی بستر ساحل ؟ پس چگونه جلوی رقص موج را بگیرم؟


پس بهتر انست که در لحظه لحظه دلتنگی هایم دوستت دارم را زمزمه کنم چرا که همیشه دلتنگ توام!


شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | شنبه هشتم مرداد 1390 - 9:47 قبل از ظهر

روياي كودكي‏ ام

دسته بندی : عاشقانه ها

عكس و تصاویر زیبا برای زیباسازی وبلاگ شما -------------- بهاربیست دات كام ------------- bahar22.com ------------ عكس تصاویر زیباسازی وبلاگ فارسی


چشم‏هايت


روياي كودكي‏ ام بود


و نگاهت؛


اريب و خيس،


باران لحظه‏هاي دلتنگي‏ام


دوستت دارم... 


و تو قرنهاست اين را مي‏داني ... 

 


و باز... 


نمي‏دانم


از چشم‏هايت بگويم


از دستهايت


يا از گيسويت كه به مهتاب حجاب مي‏بخشد

 


نمي‏دانم


چرا از يادم نمي‏روي!؟


اينگونه تلخ نگاهم مكن


اين دستهاي خالي


ميراث اجدادي من است


و اين زمين نفرين شده؛


زادگاهم


و اين زبان ناگشوده؛


زبان مادري‏ام


من راز اين بغض‏ها را


سالهاست كه مي‏گريم


و پشت هاله‏هاي غبارآلودت خيسم...  

 


بانو به چه مي‏نازم


به بی تو بودنها... 

 

به بی تو گریه کردنها... 

 

نه نه بانو   

 

من به روزی که به شانه هایت تکیه خواهم داد مینازم... 

 

به حرفهایم نخند  

 

من خوب میدانم روزی به شانه هایت تکیه خواهم داد و تو 

 

دستهایم را خواهی گرفت... 

 


بعد از تو


اين سروهاي بي‏خاصيت هميشه سبز


اين آسمان ويران و نانجيب 


و اين عروسكان كاغذي


اذيتم مي‏كند


كجاي كاري بانو...


آفتاب را از نگاهم دزديدند


من در روزگارِ هميشه شب متولد شدم


با نور ماه زندگي كردم


و اكنون اين ماهي كوچك


در تنگ خاطراتم نمي‏رقصد  

 


بعد از تو


آنقدر با شب بودم


كه نور چشم‏هايم خاموش شد


و آنقدر اسمت را گريستم


كه نامم فراموشم شد  

 


بعد از تو چقدر داستان بي تو بودنهايم را


به كودكان كوچه‏مان گفتم


كه اكنون نمي‏توانم از كوچه بگذرم


چرا از ياد كودكان كوچه‏مان نمي‏روي...؟


من قصه‏هاي مادربزرگم را گوش كردم


من معصوميت مردمانم را فهميدم


حتي شعر ديروزم فراموشم شد


اما تو چرا از يادم نمي‏روي...؟ 

 


و من...


با اين زبان زنجيري


هنوز هم كه هنوز است


داد مي‏زنم


بانو!


بانوي سرزمين آفتاب


"دوستت دارم"


شاعر:ناشناس



نویسنده: ح.ع | شنبه هشتم مرداد 1390 - 9:45 قبل از ظهر

زیرباران!

دسته بندی : عاشقانه ها

خاتون زيباي غزل معناي صبر و انتظار



بانوي ناب لحظه ها رويا تر از فصل بهار



اي آسما ني واژه ي مشق دل انگيز خدا



تعبير ناز رازقي آيينه ي بي ادعا



تكرار چشمت آسمان زيبا تر از هر كهكشان



تقدير خوب قلب من اي بي كران تا بي كران



بگذار تا من بگذرم از كوچه باغ چشم تو



از آن فراوان نجيب از چلچراغ چشم تو



بگذار تا گردي شوم بر دامنت اي نازنين



در كوچه هاي عاشقي اين كمترينت را ببين



من تشنه ي چشم توام دست دلم راهم بگير



بي تو به پايان مي رسم در سايه سار اين كوير



سهم نجيب و ناز من در اين شب خاكستري



رويا ترين پرواز من اي نيمه ي نيلوفري



اي در عبارت بهترين در هر غزل موزون ترين



اركيده ي احساس من ليلاي اين مجنون ترين



من بودم و اين واژه ها اين واژه هاي نا اميد



اين شعر هاي بي رديف اين قافيه هاي سپيد



من بودم و يك آسمان دلتنگي و دلواپسي



من بودم و اين كوچه ها اين لحظه هاي بي كسي



آهسته بر روحم وزيد آن چشمهاي ناب تو



آرام عاشق شد دلم چون آينه بي تاب تو



بردي و بردم از تو دل لبخند تو آغاز من



چشمان من دنياي تو چشمان تو پرواز من



اي تو تمام حاصل اين قلب عاشق پيشه ام



رويا تر از باران و گل  اوج من و انديشه ام



اكنون من و آيینه ها با تو به سامان مي رسيم



كافر ترين باشيم اگر با تو به ايمان مي رسيم...



نویسنده: ح.ع | شنبه هشتم مرداد 1390 - 9:40 قبل از ظهر

شعر

دسته بندی : عاشقانه ها

عكس و تصاویر زیبا برای زیباسازی وبلاگ شما -------------- بهاربیست دات كام ------------- bahar22.com ------------ عكس تصاویر زیباسازی وبلاگ فارسی


دستهایم برایت شعر می نویسند


اما تو هرگز نخواهی خواند...


اتش عشق در چشمانم غوطه می زند


ولی تو هرکز نخواهی دید...


نه تو هرگز مرا نخواهی فهمید...


و من با این همه اندوه از کنارت خواهم گذشت


و باز تو درکم نخواهی کرد


مرا صدا کن


وقتی میخواهم تو را در میان کوهستان صدا کنم


مرا صدا کن


به خاطر قوانین عاشقانه جهان


صدایم کن


تا شبیه افتاب شوم


صدای تو عشق و لبخند است...


صدایم کن


تا از گیا هان عبور کنم


صدایم کن  اه ای ناجی ترانه های جاویدان...


صدایت نازکتر از دل پروانه ها ست


لب هایت در تخیل من می جنبند


صدایم کن...


                                     صدایم کن...


شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | شنبه هشتم مرداد 1390 - 9:38 قبل از ظهر

بارون پائیزی

دسته بندی : عاشقانه ها

تصاوير زيباسازی وبلاگ ، عروسك ياهو ، متحرك             www.bahar-20.com


داره بارون میاد کوچه بازم لبریزه احساسه
هنوزم نم نم بارون صدای ما رو میشناسه

همین دیروز بود انگار تو با من تو همین کوچه
میگفتی زندگی وقتی تو با من نیستی پوچه

آهای بارون پائیزی کی گفته تو غم‌انگیزی
تو داری خاطراتم رو تو ذهن کوچه می‌ریزی

توی تقویم ما دو تا بهار از غصه می‌سوزه
واسه ما اول پائیز هنوزم عید نوروزه

ترانه سرا: امیر ارجینی


نویسنده: ح.ع | جمعه هفتم مرداد 1390 - 1:19 بعد از ظهر

تصاوير زيباسازی وبلاگ ، عروسك ياهو ، متحرك             www.bahar22.com

خانمی‌ از منزل‌ خارج‌ شد و در جلوی‌ در حیاط با سه‌ پیرمرد مواجه‌ شد. زن‌ گفت‌: شماها رانمی‌شناسم‌ ولی‌ باید گرسنه‌ باشید لطفا به‌ داخل‌ بیایید و چیزی‌ بخورید. پیرمردان‌ پرسیدند: آیا شوهرت‌منزل‌ است‌؟ زن‌ گفت‌: خیر، سرکار است‌. آنها گفتند: ما نمی‌توانیم‌ داخل‌ شویم‌. بعد از ظهر که‌ شوهر آن‌زن‌ به‌ خانه‌ بازگشت‌ همسرش‌ تمام‌ ماجرا را برایش‌ تعریف‌ کرد. مرد گفت‌: حالا برو به‌ آنها بگو که‌ من‌ درخانه‌ هستم‌ و آنها را دعوت‌ کن‌. سپس‌ زن‌ آنها را به‌ داخل‌ خانه‌ راهنمایی‌ کرد ولی‌ آنها گفتند: ما نمی‌توانیم‌با هم‌ داخل‌ شویم‌. زن‌ علت‌ را پرسید و یکی‌ از آنها توضیح‌ داد که‌: اسم‌ من‌ ثروت‌ است‌ و به‌ یکی‌ دیگرازدوستانش‌ اشاره‌ کرد و گفت‌ او موفقیت‌ و دیگری‌ عشق‌ است‌.



ادامه مطلب ... نویسنده: ح.ع | جمعه هفتم مرداد 1390 - 8:56 قبل از ظهر

اطلاعاتی درباره برگرداندن عشق

دسته بندی : عاشقانه ها

تصاوير زيباسازی وبلاگ ، عروسك ياهو ، متحرك             www.bahar22.com


اطلاعاتي درباره برگرداندن عشق

اگر شما هم به‌تازگی رابطه‌تان به هم خورده است، این مقاله را بخوانیداگر می‌خواهید عشق سابقتان را دوباره به رابطه برگردانید چند نکته مهم برایتان داریم که سعی می‌کنیم با سرعت هرچه تمام‌تر برایتان بازگو کنیم که زیاد وقتتان را نگیرد.

شاید بد نباشد که اول یک چیزی درمورد خودم بگویم. من عادت داشتم که همیشه اشتباهات بزرگی در روابطم مرتکب شوم… وقتی می‌خواستم یک نفر را به رابطه برگردانم کارهای افتضاحی می‌کردم. با گذشت زمان خیلی چیزها یاد گرفتم، موفقیت‌های زیادی پیدا کردم و الان سعی می‌کنم به بقیه دخترها و پسرها هم کمک کنم چطور عشقشان را به رابطه برگرداند.

واقعاً اینقدر وقت نداریم که من همه تاریخچه زندگیم را برایتان تعریف کنم. به‌خاطر همین سریع سر اصل مطلب می‌روم.



ادامه مطلب ... نویسنده: ح.ع | جمعه هفتم مرداد 1390 - 8:54 قبل از ظهر

متنهای قشنگ برای کارت عروسی !

دسته بندی : عاشقانه ها

......

آری آغاز دوست داشتن است

گر چه پایان راه ناپیداست

من به پایان دگر نیندیشم

که همین دوست داشتن زیباست

- – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -

بادا مبارک در جهان سور و عروسیهای ما           سور و عروسی را خدا ببرید بر بالای ما

زهره قرین شد با قمر طوطی قرین شد با شکر            هر شب عروسیی دگر از شاه خوش سیمای ما

در گردن افکنده دهل در گردک نسرین و گل            کامشب بود دف و دهل نیکوترین کالای ما

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -

ای از عشق پاک من همیشه مست

من تو را آسان نیاوردم بدست

بارها این کودک احساس من

زیر باران های اشک من نشست

من تو را آسان نیاوردم بدست

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -

یک نفر آمده دنیای مرا سبز کند
خواب و بیداری و رویای مرا سبز کند
و به یمن نفس سبز و اهورایی عشق
از سرا تا به ثریای مرا سبز کند

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -

سخن از پیوند سست دو نام
و هم آغوشی در اوراق کهنه یک دفتر نیست
سخن از گیسوی خوشبخت من است
سخن از دستان عاشق ماست
که پلی از پیغام عطر و نور و نسیم
بر فراز شبها ساخته اند

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -

دل نشان شدسخنم تا تو قبولش کردی

آری آری سخن عشق نشانی دارد

در ره عشق نشد کس به یقین محرم راز

هرکسی بر حسب فکر گمانی دارد

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -

” باز کن پنچره را من تو را خواهم برد

به سر رود خروشان حیات

آب این رود به سرچشمه نمیگردد باز

بهتر آن است که غفلت نکنیم از آغاز “

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -

……و…….

خانه ای میسازیم  در بلندای بهار

بر درخت احساس   روی گلبرگ گل نسترنی که از آن عشق خدا می روید

از احساس گل سرخ مدد می گیریم.

و دل کوچکمان خشنود ز دیدار شما می گردد.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -

عشق بهانه آغاز بود آغاز قشنگترین صبحدمان زندگی
عشق بهانه سبز با هم زیستن بود
و اینک وصال…
بارش خوشبختی است بر آشیان عاشق ترین دستها
رونق بهاری ترین ثانیه های زندگی ما باشید

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -

از دورترین فاصله ها به هم رسیدیم و تا اوج بودن با همیم
بهای عشق چیست به جز عشق
به هم رسیدن   یعنی آغاز
باهم ماندن   یعنی زندگی
زندگی با عشق    یعنی کامیابی

پایان هر رفتن رسیدن است

و ما اکنون به نقطه‌ای رسیده‌ایم که آغاز یک رفتن است

در این آغاز همسفر ما باشید

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -

متنهای بسیار زیبا برای کارت عروسی

یادتونه بچه بودیم می گفتین
ایشاا…عروسیتون
حالا وقتشه تشریف بیارید!

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -

دلمان می خواهد با نسیم سحری

شاخه ای از گل یاس

بوته ای از گل مریم

بغلی از گل از گل سرخ

همه را دسته کنیم

برگیریم و بسازیم سبدی از پر طاووس سپید

تا دهیم مژده بر آنان که در این بزم به ما پیوندند

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -

من و او هم سفری یک دل و یک دانه شدیم

هم ره دلشدگان راهی میخانه شدیم

قدمی رنجه کنید و در ما بگشایید

طرب اینجاست بیایید که پیمانه شدیم

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -

لانه‌ای ساخته‌اند با گل یاس سفید

در فراسوی بهار، ما ترا می‌خوانیم تا به لطف قدمت

این دل کوچک ما گل به دامن بشود

در انتظاریم

با گل حضور خود

محفل آرای سرور ما باشید

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -

آغاز زندگی نوین خویش را جشن می‌گیرند

حضور شما در این جمع نشانه پاکترین محبتهاست

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -

برانیم تا دلهایمان را به مهر پیوند زده

بهار را به استقبال برویم.

حضورت ای دوست

قدمهایمان را استوار و دلهایمان را گرم می‌کند

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -

خدایا به هر آنکه دوست میداری بیاموز که:

عشق از زندگی کردن بهتر است

و به هرآنکه دوست‌تر میداری بچشان که:

دوست داشتن از عشق هم برتر است.

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -

بار سفر بسته‌ایم به قصد دریای همدلی

در پگاه آغازین این سفر همراهمان باشید

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -

خانه‌ای ساخته‌ایم سایبانش همه عشق

زیر پا فرش غرور در حصارش همه تکرار صفا

ما در این جمع لطیف

لطف دیدار تو را می‌طلبیم

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -

می‌خواهیم مهربانی را بیاموزیم

موسم نیلوفران ما شما را می‌خواند

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -

پایان هر رفتن رسیدن است

و ما اکنون به نقطه‌ای رسیده‌ایم که آغاز یک رفتن است

در این آغاز همسفر ما باشید

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – -


ادامه مطلب ... نویسنده: ح.ع | جمعه هفتم مرداد 1390 - 8:50 قبل از ظهر

شعار زیبا برای کارت پستال !

دسته بندی : عاشقانه ها

تصاوير زيباسازی وبلاگ ، عروسك ياهو ، متحرك             www.bahar22.com


هزار گلم اگرم هست،هر هزار تویی / گلند اگر همه اینان،همه بهار تویی

دلم هوای تو دارد،هوای زمزمه ات / بخوان که جاری آواز جویبار تویی

به کار دوستی ات بی غشم،بسنج مرا / به سنگ خویش که عالی ترین عیار تویی

سواد زیستنم را،ز نقش تذهیبت / به جلوه آر که خورشید زرنگار تویی

برای من تو زمانی.نه روز و شب ،آری / که دیگران گذرانند و ماندگار تویی

تو جلوه ابدیت به لحظه می بخشی / که من هنوزم و در من همیشه وار تویی

یک بوم خط خطی، دو سه طرح سیاه و مات / پیوست عاشقانه ی ما هم به خاطرات

این روزهــــا دوباره دلم تنـگ می شود / این روزهـــا دوبــاره غزل گفته ام برات

از وزن شــعرهــای تو بیــرون نمــی زنـــم / مفعول و فاعــلات و مفاعیل و فاعــلات

ذهنم حیــاط خلـوتِ افکارِ گرگ و میش / روحم اسیـــر کشمکش ذهن بی ثبــات

شطرنج چشم هــای تو دل را تبــــاه کرد / اسب سفید کیش، وشاه سیـــاه، مــات

یک بوم خط خطی، دو سه طرح سیاه ومات / این آخرین نگاه به دنیاست، مرگ، کات

نرگس کاظمی زاده

————————————————————————————–

اگه بگم که قول می دم تا همیشه باهات باشم / اگه بگم که حاضرم فدای اون چشات بشم

اگه بگم توآسمون عشق من فقط تویی / اگه بگم بهونه ی هر نفسم تنها تویی

اگه بگم قلبمو من نذر نگاهت می کنم / اگه بگم زندگیمو بذر بهارت می کنم

اگه بگم ماه منی هر نفس راه منی / اگه بگم بال منی لحظه ی پرواز منی

میشی برام خاطره ی قشنگ لحظه ی وصال / میشی برام باغبون میوه های تشنه وکال

میشی برام ماه شبای بی سحر / میشی برام ستاره ی راه سفر

ولی بدون هرجا باشی یا نباشی مال منی / بدون اگه برای من هم نباشی عشق منی

برای سعادت شبا شعرامو من داد می زنم / برای خوشبختی تو خدا رو فریاد می زنم

———————————————————————————————

دارم به عشق کال خودم فکر می کنم*~*~”’*
دلواپسم به حال خودم فکر می کنم*~*~”’*
می بینم آرزوی پریدن توهم است*~*~”’*
وقتی به زخم بال خودم فکر می کنم*~*~”’*
تنها کدام شانه تکیه گاه توست؟*~*~”’*
دائم به این سوال خودم فکر می کنم*~*”’*
طرح نگاه خیس تو از خاطرم گذشت*~*~”’*
از بس به خشکسال خودم فکر می کنم*~*~”’*
در من صدا شکسته و فریاد مرده است*~*~”’*
اینک به بغض لال خودم فکر می کنم*~*~”’*
سهم تمام شاعر ها سیب سرخ نیست*~*~”’*
پس من به سیب کال خودم فکر می کنم*~*~”’*
به رسم عادت دیرینه ای که من دارم*~*~”’*
همیشه در غم عاشق شدن گرفتارم*~*~”’*

————————————————————————————–

غیر دل چیزی ندارم ، که بدونم لایق تو
دلمو از مال دنیا به تو هدیه داده بودم
با تموم بی پناهی ، به تو تکیه داده بودم
هر بلایی سرم اومد ، همه زجری که کشیدم
همه رو به جون خریدم ،ولی از تو نبریدم
هر جا بودم با تو بودم ، هر جارفتم تو رو دیدم
تو سبک شدن ،تو رویا ، همه جا به تو رسی
اگه احساسمو کشتی ، اگه از یاد منو بردی
اگه رفتی بی تفاوت ، به غریبه سر سپردی
بدون اینو که دل من شده جادو به طلسمت
یکی هست اینور دنیا که تو یادش مونده اسمت
******************************
*****************************
شنیده ام که تو عکس شکسته می کشی با رنگ
اگر حقیقت است بیا من شکسته ام بی سنگ
مرا تو ساده بکش با تمام سادگی ام
و تلخ و تلخ و تکیده ولی کمی پر رنگ
مرا به رنگ روشن صد التماس تیره بکش
کنار کوچه بن بست و خالی از آهنگ
اگر تو معنی پرپر زدن ندانستی
پرنده ای بکش و یک قفس ولی دل تنگ
قرار هر دوی ما بر مدار ماندن بود
ببین که بی قرار توام هنوز بی نیرنگ
مرا تو خسته بکش، پاره کن شکسته بکش
شکسته از دل سنگی و خسته از دل تنگ


شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | جمعه هفتم مرداد 1390 - 8:46 قبل از ظهر

به که باید دل بست؟

دسته بندی : عاشقانه ها


تصاوير زيباسازی وبلاگ ، عروسك ياهو ، متحرك             www.bahar22.com

سینه ها جای محبت، همه از کینه پر است.
هیچکس نیست که فریاد پر از مهر تو را ـ
گرم، پاسخ گوید . . .
نیست یکتن که در این راه غم آلوده عمر ـ
قدمی، راه محبت پوید
***
خط پیشانی هر جمع، خط تنهائیست
همه گلچین گل امروزند ـ
در نگاه من و تو حسرت بیفردائیست.
***
به که باید دل بست ؟
به که شاید دل بست ؟
نقش هر خنده که بر روی لبی میشکفد ـ
نقشه یی شیطانیست
در نگاهی که تو را وسوسه عشق دهد ـ
حیله پنهانیست.
***
زیر لب زمزمه شادی مردم برخاست ـ
هر کجا مرد توانائی بر خاک نشست
پرچم فتح بر افرازد در خاطر خلق ـ
هر زمان بر رخ تو هاله زند گرد شکست
به که باید دل بست؟
به که شاید دل بست؟
***
خنده ها میشکفد بر لبها ـ
تا که اشکی شکفد بر سر مژگان کسی
همه بر درد کسان مینگرند ـ
لیک دستی نبرند از پی درمان کسی
***
از وفا نام مبر، آنکه وفاخوست، کجاست؟
ریشه عشق، فسرد
واژه دوست، گریخت
سخن از دوست مگو، عشق کجا؟ دوست کجاست؟
***
دست گرمی که زمهر ـ
بفشارد دستت ـ
در همه شهر مجوی
گل اگر در دل باغ ـ
بر تو لبخند زند ـ
بنگرش، لیک مبوی
لب گرمی که ز عشق ـ
ننشیند بلبت ـ
به همه عمر، مخواه
سخنی کز سر راز ـ
زده در جانت چنگ ـ
بلبت نیز، مگو
***
چاه هم با من و تو بیگانه است
نی صد بند برون آید از آن، راز تو را فاش کند
درد دل گر بسر چاه کنی
خنده ها بر غم تو دختر مهتاب زند
گر شبی از سر غم آه کنی.
***
درد اگر سینه شکافد، نفسی بانگ مزن
درد خود را به دل چاه مگو
استخوان تو اگر آب کند آتش غم ـ
آب شو، « آه » مگو.
***
دیده بر دوز بدین بام بلند
مهر و مه را بنگر
سکه زرد و سپیدی که به سقف فلک است
سکه نیرنگ است
سکه ای بهر فریب من و تست
سکه صد رنگ است
***
ما همه کودک خردیم و همین زال فلک
با چنین سکه زرد ـ
و همین سکه سیمین سپید ـ
میفریبد ما را
هر زمان دیده ام این گنبد خضرای بلند ـ
گفته ام با دل خویش:
مزرع سبز فلک دیدم و بس نیرنگش
نتوانم که گریزم نفسی از چنگش
آسمان با من و ما بیگانه
زن و فرزند و در و بام و هوا بیگانه
« خویش » در راه نفاق ـ
« دوست » در کار فریب ـ
« آشنا » بیگانه
***
شاخه عشق، شکست
آهوی مهر، گریخت
تار پیوند، گسست
به که باید دل بست؟
به که شاید دل بست؟

از کتاب طلوع محمد

شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | جمعه هفتم مرداد 1390 - 8:41 قبل از ظهر

مــــن و یــــــــاد تـــــو

دسته بندی : عاشقانه ها

تصاوير زيباسازی وبلاگ ، عروسك ياهو ، متحرك             www.bahar22.com

مــــن و یــــــــاد تـــــو

تمــــام شهــر خـوابیــده ، مـن بــه یــاد تــــــــو بیــــدارم

سـراپــا چشــم دیــــــدارم کــه شــب تــابــد ز مـژگـانـت

خیــال عــاصیـــم امشــب ، امیــد دسـت گـرم تـــوسـت

چـه خـوش بخشیـده رویــایــی بـه مـن لبخنـد پنهــانـت

بـه هــــــم زد یـک نـگــاه تـــــو شـکــوه شهـــــرک دل را

چــه کــاری کـرده ای بـا دل بـگــو جــانــم بــه قــربـانـت؟

چـه بـنــوازی چـه نـنــوازی غــرورم سهــم قـلـــــب تـــــو

تــن و دل را بـپـیـچــم در حـــریــر عشـــــــق ســـــوزانـت

چشاتو وا نکن اینجا ، هیچ چی دیدن نداره
صدای ِ سکوت ِ لحظه ها ، شنیدن نـداره
توی آسمونی که کرکسا پرواز می‌کنن
دیگه هیچ شاپرکی ، حس ِ پریدن نداره
دستای نجیب ِ باغچه ، خیلی وقته خالیه
… از تو گلدون ، گلای کاغذی چیدن نداره
بذا باد بیاد ، تموم ِ دنیا زیر و رو بشه
قلبای آهنی که ، دیگه تپیدن نداره
خیلی وقته ، قصه ی اسب ِ سفید ، کهنه شده
وقتی که آخر ِ جاده‌ها رسیدن نداره
نقض ِ قانون ِ آدم‌بزرگا جـُرمه ، عزیزم
چشاتو وا نکن ، اینجا هیچ چی دیدن نداره
دوست دارم
سر به روی شانه های مهربانت می گذارم
عقده دل می گشایم گریه بی اختیارم
از غم نامردمی ها بغض ها در سینه دارم
شانه هایت را برای گریه کردن دوست دارم
بی تو بودن را برای با تو بودن دوست دارم
…خالی از خودخواهی من برتر از آلایش تن
من تو را والا تر از من برتر از من دوست دارم
عشق صدها چهره دارد عشق تو آینه دار عشق
عشق را در چهره آینه دیدن دوست دارم
در خموشی چشم ما را غصه ها و گفتگو ها ست
من تو را در جذب محراب دیدم دوست دارم
در هوای دیدنت یک عمر در چله نشستم
چله را در مقدم عشقت شکستن دوست دارم
بغض سر گردان ابرم قله آرامشم من
عشق افسانه است

من پذیرفتم که عشق افسانه است … این دل درد آشنا دیوانه استمی روم …شاید فراموشت کنم … با فراموشی هم آغوشت کنم

می روم از رفتن من شاد باش … از عذاب دیدنم آزادباش

گر چه تو تنها تر از ما می روی … آرزو دارم ولی عاشق شوی

آرزو دارم بفهمی درد را … تلخی بر خوردهای سرد را

خدای عشق
تکرار خاطرات تو شعر مجسم است/ من هر چه می نویسم و می خوانمت کم است/ تو کیستی پیامبری یا خدای عشق/ هر آیه از کلام تو چون وحی ملزم است/ تردید در برابر چشمان تو خطاست / حکم نگاههای قشنگت مسلم است/ من می رسم به تو شاید، هنوز، نه/ آینده ام به لطف تو اینگونه مبهم است

***********
شب بود باران نمی بارید……….شکوفه لبخند نمی زد…………
اولین شب بود و پی اش هزار شب و پیشش هیچ شب…………..از آسمان برف می آمد و تو نگاهت را در کوله باری خواستنی گذاشتی و عزم رفتن کردی………
فاصله ی نگاه تو تنها به اندازه ی یک نت بود………نه یک پرده…….تنها نیم پرده………..دیگر اشک هایم هم برایت حرمت نداشت……………
به پنجره((ها))
کردم…………….چقدر برف….:.((عزیز امشب نرو برف هم بهانه ای است برای نرفتتنت………))
و تو ………….ساده حتی بی هیچ لبخندی یا حتی کلامی رفتی……….. و امروز فردای دیشب……………………عجب فاصله ی نگاهمان را زیاد کردی………….

********
وقتی نگاهت غمگین است قطره های پشت شیشه هم بغض می کنند…………نگاهت بی آواز است حتی باران هم شوقی برای بارش ندارد……..وقتی لبخندت ماتمکده ی چشم های بارانی ات می شود چکاوک حتی در باران هم می میرد……………وقتی نگاه زیبایت بی باران است دیگر آمدن بهار هم بهانه ای می شود برای فصل ها…………مگر میشود غریب باران غم نگاهت را ت…حمل کند و آن را به تنهایی به دوش بکشد؟ وقتی صدای نگاهت دیگر مرا صدا نمی کند………..دیگر هیچ بهانه ای برای لبخند نگاه من نیست………………بگذار حداقل غم غمگینی نگاه تو را به دوش باران بکشم……….می دانم نمی خواهی ولی بگذار سهیم غمگینی نگاهت باشم……………صدای نگاهم که برای غم چشمانت می گرید پیشکش نداشتن من در دل بی انتهایت…………….

***********
گاهی که دلمبه اندازهء تمام غروبها می گیرد

چشمهایم را فراموش می کنم

اما دریغ که گریهء دستانم نیز مرا به تو نمی رساند

من از تراکم سیاه ابرها می ترسم و هیچ کس

مهربانتر از گنجشکهای کوچک کوچه های کودکی ام نیست

و کسی دلهره های بزرگ قلب کوچکم را نمی شناسد

و یا کابوسهای شبانه ام را نمی داند

با این همه ، نازنین ، این تمام واقعه نیست

از دل هر کوه کوره راهی می گذرد

و هر اقیانوس به ساحلی می رسد

و شبی نیست که طلوع سپیده ای در پایانش نباشد

از چهل فصل دست کم یکی که بهار است

شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | جمعه هفتم مرداد 1390 - 8:39 قبل از ظهر

چقدر خوشبختم

دسته بندی : عاشقانه ها
پرنده در اسمان

من چقد خوشبختم که به او دل دادم

بی هراس و تردید ، باورش می دارم

چه دلی داشت ز من ، نتوان باور کرد

گله هایی می کرد که توانم کم کرد

دوری چند روزه ، چقدر آزارش داد

که غریب و آشنا ، نام مجنونش داد

آن همه شادابی ، از وجودش دست شست

نا امیدی و درد ، روح او را آشفت

گفت که من چون آبم ، او وجودش تشنگی

حس و حال عشق او ، آخر آشفتگی

یعنی او تا این حد به دل من دل بست

که به روی هر کس راه عشقش را بست

حاصل این دوری ، باور قلبم بود

قلب پر دردی که ، در برش سخت آسود

شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | جمعه هفتم مرداد 1390 - 8:36 قبل از ظهر


باران...

امشب در خلوت تنهایی ام آهسته بی تو گریستم

کاش صدای هق هق گریه ام را باد به تو می رساند…

تا بدانی که بی تو چه میکشم

کاش قاصدک به تو می گفت که در غیاب تو

رودی از اشک به راه انداخته ام….

و کاش پرنده ی سوخته بال عاشق از جانب من

به تو این پیغام را می رساند که:

امید و آرزوهایم بی تو آهسته آهسته

در حال فرو ریختن است

*****

تنها زیر باران قدم نزن…

میترسم تو هم مثل من دق کنی…

******

عشقبازی را ندانستم قماری مشکل است

تا نشستم روبروی یار ، خود را باختم !

فکر کردم بُرد با من بود ، چون دل باختم

هیچ میدانی چه کردم ، کار دل را ساختم .

*******

خیلی وقته که دلم برای تو تنگ شده

قلبم از دوری تو بدجوری دلتنگ شده

بعد از تو هیچ چیزی دوست داشتنی نیست

کوه غصه از دلم رفتنی نیست

حرف عشق تو رو من با کی بگم

…همه حرفا که آخه گفتنی نیست

*******

گیرم… پایی نمی دهد تا پر واکنم به سویت

کو بال آن که خود را باز افکنم به کویت

ترسم بمیرم و باز باشم در آرزویت

تا کی به سر بگردم در راه جستجویت

کز اشک شوق دادم یک عمر شستشویت

شادی نمی گشاید ای دل دری به رویت

شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | جمعه هفتم مرداد 1390 - 8:34 قبل از ظهر

| اشعار زیبا به مناسبت روز مادر |

دسته بندی : عاشقانه ها


تصاوير زيباسازی وبلاگ ، عروسك ياهو ، متحرك             www.bahar22.com

اشعار زيبا به مناسبت روز مادر

آهسته باز از بغل پله ها گذشت
در فکر آش و سبزی بیمار خویش بود
اما گرفته دور و برش هاله ئی سیاه
او مرده است و باز پرستار حال ماست
در زندگی ما همه جا وول میخورد
هر کنج خانه صحنه ئی از داستان اوست
در ختم خویش هم بسر کار خویش بود
بیچاره مادرم
هر روز میگذشت از این زیر پله ها
آهسته تا بهم نزند خواب ناز من
امروز هم گذشت
در باز و بسته شد
با پشت خم از این بغل کوچه میرود
چادر نماز فلفلی انداخته بسر
کفش چروک خورده و جوراب وصله دار
او فکر بچه هاست
هرجا شده هویج هم امروز میخرد
بیچاره پیرزن ، همه برف است کوچه ها
او از میان کلفت و نوکر ز شهر خویش
آمد بجستجوی من و سرنوشت من
آمد چهار طفل دگر هم بزرگ کرد
آمد که پیت نفت گرفته بزیر بال
هر شب در آید از در یک خانه فقیر
روشن کند چراغ یکی عشق نیمه جان
او را گذشته ایست ، سزاوار احترام :
تبریز ما ! بدور نمای قدیم شهر
در ( باغ بیشه ) خانه مردی است باخدا
هر صحن و هر سراچه یکی دادگستری است
اینجا بداد ناله مظلوم میرسند
اینجا کفیل خرج موکل بود وکیل
مزد و درآمدش همه صرف رفاه خلق
در ، باز و سفره ، پهن
بر سفره اش چه گرسنه ها سیر میشوند
یک زن مدیر گردش این چرخ و دستگاه
او مادر من است
انصاف میدهم که پدر رادمرد بود
با آنهمه درآمد سرشارش از حلال
روزی که مرد ، روزی یکسال خود نداشت
اما قطارهای پر از زاد آخرت
وز پی هنوز قافله های دعای خیر
این مادر از چنان پدری یادگار بود
تنها نه مادر من و درماندگان خیل
او یک چراغ روشن ایل و قبیله بود
خاموش شد دریغ
نه ، او نمرده ، میشنوم من صدای او
با بچه ها هنوز سر و کله میزند
ناهید ، لال شو
بیژن ، برو کنار
کفگیر بی صدا
دارد برای ناخوش خود آش میپزد
او مرد و در کنار پدر زیر خاک رفت
اقوامش آمدند پی سر سلامتی
یک ختم هم گرفته شد و پر بدک نبود
بسیار تسلیت که بما عرضه داشتند
لطف شما زیاد
اما ندای قلب بگوشم همیشه گفت :
این حرفها برای تو مادر نمیشود .
پس این که بود ؟
دیشب لحاف رد شده بر روی من کشید
لیوان آب از بغل من کنار زد ،
در نصفه های شب .
یک خواب سهمناک و پریدم بحال تب
نزدیکهای صبح
او زیر پای من اینجا نشسته بود
آهسته با خدا ،‌
راز و نیاز داشت
نه ، او نمرده است .
نه او نمرده است که من زنده ام هنوز
او زنده است در غم و شعر و خیال من
میراث شاعرانه من هرچه هست از اوست
کانون مهر و ماه مگر میشود خموش
آن شیرزن بمیرد ؟ او شهریار زاد
هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد بعشق
او با ترانه های محلی که میسرود
با قصه های دلکش و زیبا که یاد داشت
از عهد گاهواره که بندش کشید و بست
اعصاب من بساز و نوا کوک کرده بود
او شعر و نغمه در دل و جانم بخنده کاشت
وانگه باشکهای خود آن کشته آب داد
لرزید و برق زد بمن آن اهتزاز روح
وز اهتزاز روح گرفتم هوای ناز
تا ساختم برای خود از عشق عالمی
او پنجسال کرد پرستاری مریض
در اشک و خون نشست و پسر را نجات داد
اما پسر چه کرد برای تو ؟ هیچ ، هیچ
تنها مریضخانه ، بامید دیگران
یکروز هم خبر : که بیا او تمام کرد .
در راه قم بهرچه گذشتم عبوس بود
پیچید کوه و فحش بمن داد و دور شد
صحرا همه خطوط کج و کوله و سیاه
طوماز سرنوشت و خبرهای سهمگین
دریاچه هم بحال من از دور میگریست
تنها طواف دور ضریح و یکی نماز
یک اشک هم بسوره یاسین چکید
مادر بخاک رفت .
آنشب پدر بخواب من آمد ، صداش کرد
او هم جواب داد
یک دود هم گرفت بدور چراغ ماه
معلوم شد که مادره از دست رفتنی است
اما پدر بغرفه باغی نشسته بود
شاید که جان او بجهان بلند برد
آنجا که زندگی ،‌ ستم و درد و رنج نیست
این هم پسر ، که بدرقه اش میکند بگور
یک قطره اشک ، مزد همه زجرهای او
اما خلاص میشود از سرنوشت من
مادر بخواب ، خوش
منزل مبارکت .
آینده بود و قصه بیمادری من
ناگاه ضجه ئی که بهم زد سکوت مرگ
من میدویدم از وسط قبرها برون
او بود و سر بناله برآورده از مغاک
خود را بضعف از پی من باز میکشید
دیوانه و رمیده ، دویدم بایستگاه
خود را بهم فشرده خزیدم میان جمع
ترسان ز پشت شیشه در آخرین نگاه
باز آن سفیدپوش و همان کوشش و تلاش
چشمان نیمه باز :
از من جدا مشو
میآمدیم و کله من گیج و منگ بود
انگار جیوه در دل من آب میکنند
پیچیده صحنه های زمین و زمان بهم
خاموش و خوفناک همه میگریختند
میگشت آسمان که بکوبد بمغز من
دنیا به پیش چشم گنهکار من سیاه
وز هر شکاف و رخنه ماشین غریو باد
یک ناله ضعیف هم از پی دوان دوان
میآمد و بمغز من آهسته میخلید :
تنها شدی پسر .
باز آمدم بخانه چه حالی ! نگفتنی
دیدم نشسته مثل همیشه کنار حوض
پیراهن پلید مرا باز شسته بود
انگار خنده کرد ولی دلشکسته بود :
بردی مرا بخاک کردی و آمدی ؟
تنها نمیگذارمت ای بینوا پسر
میخواستم بخنده درآیم ز اشتباه
اما خیال بود
ای وای مادرم

"شاعر:استادشهریار"


نویسنده: ح.ع | جمعه هفتم مرداد 1390 - 8:28 قبل از ظهر
I   LOVE   YOU  n.2


شعر زیبا و معروف از مریم اسدی + بیوگرافی

همه چی آرومه / تو به من دلبستی

این چقد خوبه که / تو کنارم هستی

.

.

.


همه چی آرومه / غصه ها خوابیدن

شک نداری دیگه / تو به احساس من

.

.

.

همه چی آرومه / من چقد خوشحالم

پیشم هستی حالا / به خودم می بالم

.

.

.

تو به من دلبستی / از چشات معلومه

من چقد خوشبختم / همه چی آرومه

.

.

.

تشنۀ چشماتم / منو سیرابم کن

منو با لالایی / دوباره خوابم کن

.

.

.

بگو این آرامش / تا ابد پابرجاس

حالا که برق عشق / تو نگاهت پیداس

ترانه : مریم اسدی


مریم اسدی متولد ۲۰ اسفند ماه در تهران از معروف ترین ترانه سرایان حال حاضر ایران که تاکنون سه رمان , یک مجموعه داستان و یک مجموعه شعر سپید با نام های فردا آغاز دیگریست ، رز ، آرامش ، بانوی من خورشید ، همرنگ چشمهایت سکوت می کنم , منتشر کرده است و از سال ۱۳۸۲ شروع به ترانه سرایی نموده که این روزها او را بیشتر با ترانه احساسی و آرمبخش ” همه چی آرومه ” با صدای حمید طالب زاده و ترانه زیبای ” مریم ” با صدای آرتین شاهوران می شناسیم .



نویسنده: ح.ع | جمعه هفتم مرداد 1390 - 8:24 قبل از ظهر

تراژدی تکراری!

دسته بندی : عاشقانه ها

تصاوير زيباسازی وبلاگ ، عروسك ياهو ، متحرك             www.bahar22.com









                           دلم می خواست در چشم تو ، من زیباترین بودم

                                                     شکیل  و بی نظیر  و  بهترین بودم

                            دلم می خواست  قلبت در به روی غیر من می بست

                                                     دلت زنجیر می شد ، پای تنها رفتنت می بست

                            دلم می خواست جانم چتر بالای سرت می شد

                                                    حضورم تا ابد آنجا ، پناه بودنت می شد

                            دلم می خواست دلتنگی ، قرار از رفتنت می برد

                                                   زبانت الکن از گفتن ، نگاهت آبرو می برد

                           دلم  می خواست عشقم فتنه ی روز و شبت می شد

                                                  غرورت را به بازی می گرفت ، آشوبگر می شد

                           دلم می خواست رمز و راز عمر جاودان بودم

                                                  تمام هستیت ، جانت ، دلیل بودنت بودم     (مهرنوش صفایی)


 من در توهم  طلوعی  خیالی ، پروانه های سوخته جمع می کنم ، نه نای سلامی نه انتظار پاسخی...


عجب روایت تلخی ست تنیدن تار غرور بر دروازه ی محبت و چه فاصله ی کوتاهی ست


راه زندگی تا انتهای مرز بودن، سوگوار شدن به خاطر مرگ لحظه های دیروز وتسلیم شدن به خاطر....

کاش وسعت زمین به وسعت مرزهایش نبود؛ کاش زمین را چون ذهن مشوش یک دردمند می ساختند


 تا بتوان در فراسوی مرزهایش، تا نا کجـا آباد خاطره ها پرواز کرد؛

کاش که دلتنگی تنها واژه ای نبود برای خریدن مهر و فروختن منت های بی پایان.

کاش هیچ راهی از میانه ی راه؛ ما را به دو راهی ها نمی رساند.

تمامی آنچه می دانم این است که فاصــله یکی از دردهای بزرگ من است


مرزها؛ راه ها ؛دلتنگی ها ؛این همه تنها یک چیز است و آن اینکه:

 « راه دلتنگ ز مرز است و مرز، دلتنگ ز راه »

این را برای تو می نویسم؛ برای لحظه هایی که تنهایی؛ لحظه هایی که درد داری؛

لحظه هایی که غمگینی؛ لحظه هایی که با درد می خندی با غم شادمانه نگاهم می کنی


و با سردی نگاهت ، دنیایی ساختی برایم که شمارش، افزونتر از دردهای بی شمارت بود.

برای تو می نویسم؛ در لحظه هایی که احساس می کنم حقیرترینم؛ لحظه هایی که غمگینم

 لحظه هایی که گذشت را برایت ساز کردم و تو ترانه ی دل شکستنم آغاز

لحظه هایی که دردهایم را دیدی و جز سکوت چیزی نگفتی ، لحظه هایی که در کنارت بودم


 وتلاش کردم دردهایت را مرهم باشم ؛ لحظه هایی که تو بر من تکیه کرده بودی و تنها تکیه گاهم

قلب عاشقم بود، محبتی پاک و صمیمیتی خالص، مهربانی بدون نیرنگ و ایثاری بدون چشم داشت


دل کندن که از کوه کندن سخت تر نبود ، باید مثل فرهاد اسطوره می شدم....نشد

 این درد چنان در وجودم ریشه دوانده که زدن رگ احساس نیز افاقه نمی کند!

 و انشب که از تنهاییم برایت گفتم هستی ام، از شرم نیستی اش سر به زیر افکند

خود آزار شدم که تو آزاده باشی....

                    


                           دلم می خواست در چشم تو ، من زیباترین بودم

                                                     شکیل  و بی نظیر  و  بهترین بودم

                            دلم می خواست  قلبت در به روی غیر من می بست

                                                     دلت زنجیر می شد ، پای تنها رفتنت می بست

                            دلم می خواست جانم چتر بالای سرت می شد

                                                    حضورم تا ابد آنجا ، پناه بودنت می شد

                            دلم می خواست دلتنگی ، قرار از رفتنت می برد

                                                   زبانت الکن از گفتن ، نگاهت آبرو می برد

                           دلم  می خواست عشقم فتنه ی روز و شبت می شد

                                                  غرورت را به بازی می گرفت ، آشوبگر می شد

                           دلم می خواست رمز و راز عمر جاودان بودم

                                                  تمام هستیت ، جانت ، دلیل بودنت بودم   

(مهرنوش صفایی)



نویسنده: ح.ع | جمعه هفتم مرداد 1390 - 8:17 قبل از ظهر

صدای بال ققنوسان

دسته بندی : عاشقانه ها

 پس از چندین فراموشی و خاموشی
 صبور پیرم
ای خنیاگر پایرن و پیرارین
چه وحشتنک خواهد بود آوازی که از چنگ تو برخیزد
 چه وحشتنک خواهد بود
 آن آواز
که از حلقوم این صبر هزاران ساله برخیزد
نمی دانم در این چنگ غبار آگین
تمام سوکوارانت
 که در تعبید تاریخ اند
دوباره باز هم آوای غمگین شان
 طنین شوق خواهد داشت ؟
شنیدی یا نه آن آواز خونین را ؟
نه آواز پر جبریل
صدای بال ققنوسان صحراهای شبگیر است
 که بال افشان مرگی دیگر
 اندر آرزوی زادنی دیگر
 حریقی دودنک افروخته
در این شب تاریک
در آن سوی بهار و آن سوی پاییز
 نه چندان دور
 همین نزدیک
 بهار عشق سرخ است این و عقل سبز
بپرس از رهروان آن سوی مهتاب نیمه ی شب
 پس از آنجا کجا
 یارب ؟
درانجایی که آن ققنوس آتش می زند خود را
 پس از آنجا
کجا ققنوس بال افشان کند
 در آتشی دیگر ؟
خوشا مرگی دیگر
 با آرزوی زایشی دیگر

" شفیعی کدکنی"


نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 11:13 بعد از ظهر

از بودن و سرودن

دسته بندی : عاشقانه ها
صبح آمده ست برخیز
 بانگ خروس گوید
وینخواب و خستگی را
 در شط شب رها کن
 مستان نیم شب را
 رندان تشنه لب را
 بار دگر به فریاد
 در کوچه ها صدا کن
خواب دریچه ها را
 با نعره ی سنگ بشکن
بار دگر به شادی
 دروازه های شب را
 رو بر سپیده
 وا کن
 بانگ خروس گوید
 فریاد شوق بفکن
زندان واژه ها را دیوار و باره بشکن
و آواز عاشقان را
 مهمان کوچه ها کن
زین بر نسیم بگذار
تا بگذری از این بحر
وز آن دو روزن صبح
 در کوچه باغ مستی
باران صبحدم را
 بر شاخه ی اقاقی
 ایینه ی خدا کن
بنگر جوانه ها را آن ارجمند ها را
کان تار و پود چرکین
باغ عقیم دیروز
اینک جوانه آورد
بنگر به نسترن ها
 بر شانه های دیوار
 خواب بنفشگان را
 با نغمه ای در آمیز
 و اشراق صبحدم را
در شعر جویباران
از بودن و سرودن
 تفسیری آشنا کن
بیداری زمان را
 با من بخوان به فریاد
 ور مرد خواب و خفتی
 رو سر بنه به بالین تنها مرا رها کن


نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 11:11 بعد از ظهر

درخت

دسته بندی : عاشقانه ها

بهار-بيست دات كام   تصاوير زيبا سازی وبلاگ    www.bahar22.com

درختی خشک را مانم به صحرا

که عمری سر کنم تنهای تنها

نه بارانی که آرد برگ و باری

نه برقی تا بسوزد هستی اش را!

"فریدون مشیری"

 


نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 11:9 بعد از ظهر

ماه

دسته بندی : عاشقانه ها

ماه از آن بالا خودی می نمایاند که هست هنوز.
همیشه آن بالا بوده است،
هر وقت که بالا را نگاه کردم.
همیشه آن بالا هست.
نگران نیست، نگاه می کند.
وامدار نیست، گوش می کند.
همیشه هست،
وقت شادی ها، وقت غر زدن ها،
روزهای عاشقی، روزهای مهربانی،
روزهای سفر، روزهای زندگی، روزهای مرگ.
روزهایی که حرفی بود برای زدن،
روزهایی که سکوتی بود برای شنیدن.
شاید که نشانی از هستی است،
یا که نماد عشق است.
شاید که خود زندگی است با تمام تنهایی اش.
هر چه هست،
ماه من بوده همیشه،
ماه من است.
نگاهش کنید، شاید شما هم ماهی دارید آن بالا.
نگران نیست، نگاه می کند.
وامدار نیست، گوش می کند.

 

شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 11:8 بعد از ظهر

پاییز اگر آمده باشی

دسته بندی : عاشقانه ها


بهار-بيست دات كام   تصاوير زيبا سازی وبلاگ    www.bahar22.com


پاییز اگر آمده باشی،

برگها زرد شده اند دیگر،
از واهمه ی خشاخش آنها که از شاخه جدا مانده اند.
پاییز اگر آمده باشی،
یادمانی از بهار نمی یابی،
که همه در گذر از عطشان تابستان سوخته است.
برگهایی که با بهار آمده بودند،
با پاییز رفتند.
پاییز اگر آمده باشی،
زمستان در انتظار تست،
می رسد پیش از آنکه امید به بهاری باز جوانه زند


"شاعر:ناشناس"


نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 11:6 بعد از ظهر

آیینه

دسته بندی : عاشقانه ها

آه ای زندگی من آیینه ام .

از تو چشمم پر از نگاه شود .

ورنه مرگ بنگرد در من

روی آیینه ام سیاه شود .

عاشقم . عاشق ستاره صبح .

عاشق ابرهای سرگردان .

عاشق روزهای بارانی .

عاشق هر چه نام توست بر آن         
فروغ فرخزاد"


نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 11:5 بعد از ظهر

دل

دسته بندی : عاشقانه ها

 

بهار-بيست دات كام   تصاوير زيبا سازی وبلاگ    www.bahar22.com

نشو از نی ! نی تکه چوبی بیش نیست .

بشنو از دل ! دل حریم کبریاست

نی چو سوزد خاک و خاکستر شود

دل چو سوزد خانه ها ویران شود


نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 11:3 بعد از ظهر

دلتنگ

دسته بندی : عاشقانه ها


بهار-بيست دات كام   تصاوير زيبا سازی وبلاگ    www.bahar22.com

پاره ای وقت ها دلتنگ و سرشار از حس

بودن و نبودن

تمام آسمان مهتابی را می گردی .

و باز نگاه می کنی به آسمان .

تنها یک ستاره از همه فانوس های شهر

آن بالا بالاها روشنترین است .

و تنها عاشقان اهل رنج اند .

و من عشق را پیراهن خود کرده ام همیشه تا . . .

شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 11:0 بعد از ظهر

در سفر

دسته بندی : عاشقانه ها

شاعر خانم ساناز کریمی

 

بهار-بيست دات كام   تصاوير زيبا سازی وبلاگ    www.bahar22.com

در سفر ساقه های نارس اندیشه ام به سر و تکامل
 توقف خواهم کرد
 زمستان کوچ خواهد داد رمه ی سردش را به سمت ساقه ی من
 و باد خورشید لبانم را خواهد دزدید
 دفن خواهد شد زیر کوه برفی کوله بار سفرم
فانوس راهم را خواهد آویخت گورکن به کلنگ مزدش
صبح ناگاه
آسمانی مه آلود و غمین بر تنم خواهد لرزید
 مردی گریه اش را به درون نفسم خواهد ریخت
از شکوفه ، گیلاس
بارور خواهم شد
و سفر را تا رسیدن به کمال یک سرو راه خواهم برد


نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 10:58 بعد از ظهر

شهر هرت

دسته بندی : عاشقانه ها


بهار-بيست دات كام   تصاوير زيبا سازی وبلاگ    www.bahar22.com

شهر هرت جایی است که رنگهای رنگین کمان مکروهند و رنگ سیاه مستحب

شهر هرت جایی است که اول ازدواج می کنند بعد همدیگه رو می شناسن

 شهر هرت جایی است که همه بَدَن مگر اینکه خلافش ثابت بشه

شهر هرت جایی است که دوست بعد از شنیدن حرفات بهت می گه:‌ دوباره لاف زدی؟؟

شهر هرت جایی است که بهشتش زیر پای مادرانی است که حقی از زندگی و فرزند و همسر ندارند

 شهر هرت جایی است که درختا علل اصلی ترافیک اند و بریده می شوند تا ماشینها راحت تر برانند

شهر هرت جایی است که کودکان زاده می شوند تا عقده های پدرها و مادرهاشان را درمان کنند

شهر هرت جایی است که شوهر ها انگشتر الماس برای زنانشان می خرند اما حوصله 5 دقیقه قدم زدن را با همسران ندارند

شهر هرت جایی است که همه با هم مساویند و بعضی ها مساوی تر

شهر هرت جایی است که برای مریض شدن و پیش دکتر رفتن حتماْ باید پارتی داشت

شهر هرت جایی است که با میلیاردها پول بعد از ماهها فقط می توان برای مردم مصیبت دیده چند چادر برپا کرد

 شهر هرت جایی است که خنده عقل را زائل می کند

شهر هرت جایی است که زن باید گوشه خونه باشه و البته اون گوشه که آشپزخونه است و بهش می گن مروارید در صدف

شهر هرت جایی است که مردم سوار تاکسی می شن زود برسن سر کار تا کار کنن وپول تاکسیشونو در بیارن

شهر هرت جایی است که 33 بچه کشته می شن و مامورای امنیت شهر می گن: به ما چه. مادر پدرا می خواستند مواظب بچه هاشون باشند

شهر هرت جاییه که نصف مردمش زیر خط فقرن اما سریالای تلویزیونیشو توی کاخها می سازن شهر

هرت جایی است که 2 سال باید بری سربازی تا بلیط پاره کردن یاد بگیری

شهر هرت جاییه که موسیقی حرام است حرام

شهر هرت جایی است که همه با هم خواهر برادرن اما این برادرا خواهرا رو که نگاه می کنن یاد تختخواب می افتن

شهر هرت جایی است که گریه محترم و خنده محکومه

شهر هرت جایی است که وطن هرگز مفهومی نداره و باعث ننگه

شهر هرت جایی است که هرگز آنچه را بلدی نباید به دیگری بیاموزی

 شهر هرت جایی است که همه شغلها پست و بی ارزشند مگر چند مورد انگشت شمار

شهر هرت جایی است که وقتی می ری مدرسه کیفتو می گردن مبادا آینه داشته باشی

شهر هرت جایی است که دوست داشتن و دوست داشته شدن احمقانه، ابلهانه و ... است

شهر هرت جایی است که توی فرودگاه برادر و پدرتو می تونی ببوسی اما همسرتو نه...

شهر هرت جایی است که وقتی از دختر می پرسن می خوای با این آقا زندگی کنی می گه: نمی دونم هر چی بابام بگه

شهر هرت جایی است که وقتی می خوای ازدواج کنی 500 نفر رو دعوت می کنی و شام می دی تا برن و از بدی و زشتی و نفهمی و بی کلاسی تو کلی حرف بزنن

شهر هرت جایی است که هرگز نمی شه تو پشت بومش رفت مگر اینکه از یک طرفش بیفتی..

شهر هرت جایی است که .......

خدایا این شهر چقدر به نظرم آشناست!!!


نویسنده:ناشناس


 


نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 10:56 بعد از ظهر

زندگی من

دسته بندی : عاشقانه ها

شاعر:ساناز کریمی

 

بهار-بيست دات كام   تصاوير زيبا سازی وبلاگ    www.bahar22.com

 مردی در میان کتابها و روزنامه ها
 زنی را از جنس فیلمهایش بوسید
 یأسی بر چشمان امیدوار رحمی بارید
و نطفه ی رنج من شکل گرفت
 در نخستین غروب که آسمان را خون آلود کرد
 از حسرت عشقی ناگفته
زاده شدم
 و هرگز سخن از عشق در میان نیامد
 و زن در زهن مرد توقیف شد
 آنچنانکه عدالت در ذهن جامعه
سفر به راه افتاد
اینه ای در دستم بود
 چراغی در اندیشه ام
زمین پر از گامهای سیاه بود
 و کفشهای من تنها ضربان سرما را می تپیدند
ناگاه نشست مردی در اینه ام
 نشسته بود مردی روبروی من
 و در خلأ خود بود
 ستارگان درخشانند
 مرد ستاره نبود
 کوهها استوارند
 مرد باوری استوار نبود
 نشسته بود مردی روبروی من
 و من دوستش می داشتم
سیاه بود و تلخ بود
 همخوابه شد نگاه تلخ مرد با شکسته های اینه ام
و کابوس زاده شد
دقایق من در نحوست صبحی کاذب هدر رفتند
و از هر کنار به پای پوش قاعده های من خاری فرو رفت
 من مست کردم
 و در هر مستی ام تو را می دیدم
 مانند شهرم که غذا را
 و تو را که می دیدم
که بزرگ می شوی ، که بزرگتر می شوی
 و می افتی و بلند می شوی و رشد می کنی و رشد می کنی
 و خودم را که فرو می ریزم و فرو می ریزم
 و آب می شوم و آب می شوم
در یأسی که تو در آن ،‌ در دردی که شعر من در آن
 متولد می شوی و بزرگ می شوی و بزرگتر می شوی
و من شاعر سیه پوش شعری سپید موی هستم
با روزنه ای کوچک ، با دریچه ای کم سو
 که عشق را رهنمون می کرد
به سردی انگشتانم و سردی نگاهم
 که هیچ نمی دید
 جز کویر ،‌ جز کویر ،‌ جز کویر
 و سردی لبانم
 که دیر گاهی نخوانده بود ترانه ای
 ترانه های دلتنگی
 ترانه های تنهایی
 و ترانه های همزاد خود را ترک گفتم
تا ترانه ای دیگر بسرایم
ترانهای خکستری رنگ
 تا ریشه های سیاه تو را بسوزاند
و من گم شدم در ترانه ات
که اگر می نواختی
هر زخمه اش رهاییت بود
 و اگر می نواختی هر زخمه اش پیوندی داشت با ریشه های من
 و من پر از بغض بودم و اشک
 پدر نبود
 و او تنها در کتابهایش بود و جز انسانهای مرکبی
 هیچ چیز را نمی دید و نمی دید و نمی دید
و مادر در بایگانی فیلمخانه ی توقیف شده ی ذهن پدر بود
 و برای مادر من نبودم
جز دروغ یک مرد
 و نبودم جز حماقتی آشکار
 و من پر از بغض بودم و اشک
 و شهر تاریک بود
 و شهر همیشه تاریک بود
 و مردی که روبروی من نشسته بود
 سیاه بود و تلخ بود
 و من دوستش می داشتم
 نه برای آفتاب و نه به خاطر شب
به شکل پدر بود
 و من به خاطر شعر دوستش می داشتم
 و من شاعر سیه پوش شعری سپید موی هستم
 و شهر پر از زخم بود
 و من پر از بغض بودم و اشک
 و گونه ی خیس آسمان
مرد آمده بود
 و من به شک رسیدم
 و مادر در ذهن پدر توقیف بود
 آنچنانکه آزادی در ذهن شهر
 و شهر در شک بود
 مرد صدا کرد مرا
آنچنانکه عدالت شهر را
 و من گوش نکردم
 و شهر پر از ناله بود
 باید به سکوت عادت می کردم
بی گاهان تو آمدی
و من گرمایت را احساس نکردم
 و شهر بیمار بود
 تو به من لبخند زدی
تا دگر بار باوری استوار یسازم
و من باور را به خک سپردم
آنچنان که شهر آزادی شهیدش را
و من می دانستم معجزات تو برای من عمری کوتاه دارند
و سرانجام
 در دورها ، در دوردست ها
 در سرزمینی که دور از میلاد هر ذهن روشن است
 و دور از ترانه های رهاییست
 کسی را قربانی کردند
 و صدایش را هیچ کس نشنید
کسی را قربانی کردند
 و هیچ نشانه ای در میان نبود
 نه سرخی خون شفق و نه سرخی خون فلق
چرا که در چنین سرزمینی شاعران را
 بی هیچ نشانه ای مصلوب می کنند
 کسی را قربانی کردند
 و دریغ از یک پرنده
 و قربانی پرواز در آسمانی بی پرنده
و قربانی نگاه در زمین نابینایان تاریک دل
 و مرگ
 مرگ دشوار نبود
وسیع بود مثال خورشید که بر زمین
 و می نواخت مرگ
مثال باران که بر کویر
و مرگ لالایی می گفت
 همتای مادربزرگ که لالاییش
 که تنها نجوای مه گرفته ی لالاییش در پشت پرچین خاطرات
 باور هر چیز خوب را ، هر چیز پک را
در من زنده نگاه می داشت


نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 10:54 بعد از ظهر

کاش

دسته بندی : عاشقانه ها


دیر زمانی است که همه شب هایم یلداست !

و گاهی در خواب تو را دیدار می کنم  . افسوس در خواب هم نا مهربانی !

ولی من باز مست تو می مانم

و تو را فریاد می زنم .

نمی دانم صدای من کوتاه است یا تو نمی شنوی !

ای کاش صدای من کوتاه باشد !

نویسنده:ناشناس


نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 10:51 بعد از ظهر

و اما امروز:

دسته بندی : عاشقانه ها


بهار-بيست دات كام   تصاوير زيبا سازی وبلاگ    www.bahar22.com

و اما امروز:

از همه چیز و همه کس دورم

صمیمی ترین دوستانم غریبه اند

از خودم بیشتر فاصله گرفتم

غریبه ترین خودم هستم

روزهایم سرشار از بیهودگی اند

و طعم پوچی می دهند

و رنگ نفرت

و هر چه تلاش می کنم بیهوده است

همه نقشه هایم نقش بر آب

نمازهایم همه قضا

مناجات هایم را فراموش کرده ام

و نذر هایم را . . .

اما

معجزه!!!!

کودکی

کنار خیابان

پارچه ای کوچک باز کرده

چند قران کوچک

به رنگ سوره یس

کنار هم چیده!!

بی صدا می گرید

و اشک هایش را پنهان می کند

آه

فریبا چرا این پسر گریه می کند ؟

باز می گردم و

می پرسم چرا گریه می کنی ؟

- پولهایم را دزدیدند . حالا چه کار کنم؟

۲ سوره یس می خرم .

یکی برای خودم و یکی برای مریم!!!

و می روم

در تمام راه تا رسیدن به خانه سوره یس می خوانم

به هر جا که می نگرم نقش چشم های خیس اوست

نمی دانم چرا

اما

جان می گیرم

و به جان خانه می افتم

ظرف ها را می شویم

لباس ها را اتو می کشم

کتاب ها را

و مداد های نقاشی ام

و همه چیز را نظم می دهم

و چراغ ها را روشن می کنم

و صدای اذان را می شنوم

جان می گیرم

با عجله

نه با آرامش

دوش می گیرم

و بهترین لباسم را می پوشم

وهمان چادری را می پوشم که

روزی بی آنکه من مولانا باشم

یک نفر که شمس بود به من هدیه داد

و سر بر همان سجاده ای  می نهم

که روزی بی آنکه من مولانا باشم

یک نفر که شمس بود به من هدیه داد

سر به سجده می نهم

و از او می خواهم

تا یاریم کند

تا بتوانم

مثل گذشته ها

نه بهتر و با شتاب تر

بی هیچ توقفی

بی آنکه لحظه ای غافل شوم

به سویش بشتابم


نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 10:49 بعد از ظهر

پنجره

دسته بندی : عاشقانه ها
یک پنجره برای دیدن
یک پنجره برای شنیدن
یک پنجره که مثل حلقه ی چاهی
در انتهای خود به قلب زمین میرسد
و باز میشود به سوی وسعت این مهربانی مکرر آبی رنگ
یک پنجره که دست های کوچک تنهایی را
از بخشش شبانه ی عطر ستاره های کریم
سرشار میکند
و میشود از آنجا
خورشید را به غربت گلهای شمعدانی مهمان کرد
یک پنجره برای من کافیست
من از دیار عروسکها می ایم
از زیر سایه های درختان کاغذی
در باغ یک کتاب مصور
از فصل های خشک تجربه های عقیم دوستی و عشق
در کوچه های خکی معصومیت
از سال های رشد حروف پریده رنگ الفبا
در پشت میز های مدرسه مسلول
از لحظه ای که بچه ها توانستند
بر روی تخته حرف سنگ را بنویسند
و سارهای سراسیمه از درخت کهنسال پر زدند
من از میان
ریشه های گیاهان گوشتخوار می ایم
و مغز من هنوز
لبریز از صدای وحشت پروانه ای است که او را
دردفتری به سنجاقی
مصلوب کرده بودند
وقتی که اعتماد من از ریسمان سست عدالت آویزان بود
 و در تمام شهر
قلب چراغ های مرا تکه تکه می کردند
وقتی که چشم های کودکانه عشق مرا
با دستمال تیره قانون می بستند
و از شقیقه های مضطرب آرزوی من
فواره های خون به بیرون می پاشید
وقتی که زندگی من دیگر
چیزی نبود هیچ چیز بجز تیک تک ساعت دیواری
دریافتم باید باید باید
دیوانه وار دوست بدارم
یک پنجره برای من کافیست
یک پنجره به لحظه ی آگاهی و نگاه و سکوت
کنون نهال گردو
آن قدر  قد کشیده که دیوار رابرای برگهای جوانش
 معنی کند
از اینه بپرس
نام نجات دهنده ات را
ایا زمین که زیر پای تو می لرزد
تنها تر از تو نیست ؟
پیغمبران رسالت ویرانی را
با خود به قرن ما آوردند ؟
این انفجار های پیاپی
و ابرهای مسموم
ایا طنین اینه های مقدس هستند ؟
ای دوست ای برادر ای همخون
وقتی به ماه رسیدی
تاریخ قتل عام گل ها را بنویس
همیشه خوابها
از ارتفاع ساده لوحی خود پرت میشوند و می میرند
من شبدر چهار پری را می بویم
که روی گور مفاهیم کهنه روییده ست
ایا زنی که در کفن انتظار و عصمت خود خک شد جوانی من بود ؟
ایا دوباره من از پله های کنجکاوی خود بالا خواهم رفت
تا به خدای خوب که در پشت بام خانه قدم میزند سلام بگویم ؟
حس میکنم که وقت گذشته ست
حس میکنم که لحظه سهم من از برگهای تاریخ است
حس میکنم که میز فاصله ی کاذبی است در میان گیسوان من و دستهای این غریبه ی غمگین
حرفی به من بزن
ایا کسی که مهربانی یک جسم زنده را به تو می بخشد
جز درک حس زنده بودن از تو چه می خواهد ؟
حرفی بزن
من در پناه پنجره ام
با آفتاب رابطه دارم
فروغ فرخزاد


نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 10:46 بعد از ظهر

شیطان

دسته بندی : عاشقانه ها

شیطان
اندازه یک حبه قند است
گاهی می افتد توی فنجان دل ما
حل می شود آرام آرام
بی انکه اصلا ما بفهمیم
و روحمان سر می کشد آنرا
ان چای شیرین را
شیطان زهر اگین دیرین را
ان وقت او
خون می شود در خانه تن
می چرخد و می گردد و می ماند انجا
او می شود من
****
طعم دهانم تلخ تلخ است
انگار سمی قطره قطره
رفته میان تار و پودم
این لکه ها چیست ؟
بر روح سرتا پا کبودم
ای وای پیش از انکه از این سم بمیرم
باید که از دست خودت دارو بگیرم
ای انکه داروخانه ات
هر موقع باز است
من ناخوشم
داروی من راز و نیاز است
چشمان من ابر است و هی باران می اید
اما بگو
کی می رود این درد و کی درمان می اید
*****
شب بود اما
صبح امده این دور و برها
این رد پای روشن اوست
این بال و پرها
***
لطفت برایم نسخه پیچید
یک شیشه شربت اسمان
یک قرص خورشیذ
یک استکان یاد خدا باید بنوشم
معجونی از یاد خدا باید بنوشم

عرفان نظر آهاری


نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 10:45 بعد از ظهر

به پشت سرت نگاه کن!

دسته بندی : عاشقانه ها
تا کجا میخواهی بروی؟! اینهمه رفتنت چه فایده ای دارد اصلا؟ تا کجا میخواهی بروی؟!
اینهمه رفتنت چه فایده ای دارد اصلا؟ به پشت سرت نگاه کن! این سایه ی تو نیست! منم که به دنبال تو راه افتاده ام! مثل بادکنکی به دست کودکی! هرجا میروی با یک نخ به تو وصلم! نخ را که قطع کنی میروم پیش خدا!!  
نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 1:7 بعد از ظهر

عشق شیرین من - زندگی عاشقانه

دسته بندی : عاشقانه ها

در كویر خلوت دلم با لبانی تشنه راه دشواری را در پیش گرفتم

می دانم كه نیاز به جرعه آبی دارم تا خود را با آن سیراب نمایم

در قلبم غوغایی است غوغای عشق تو

نگاهت برایم همچون رودخانه ایی است كه هرگز درآن ركودی نیست

می خواهم كه مرا به حال خود وا مگذاری و مرا همیشه با خود همراه سازی

بگذار تا از احساسات شیرینت لبریز شوم

بگذار تا به وسعت قلب پرمهرت دست یابم

زلالی عشقت را از من مگیر، انشای چشمت را برایم بخوان

 تا با شنیدن آن سرشار از شادی شوم



نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 1:4 بعد از ظهر

ارزش یك لبخند

دسته بندی : عاشقانه ها
خدمات وبلاگ نویسان جوان , قالب وبلاگ               www.bahar-20.com
ارزش یک لبخند - داستان عاشقانه ,


در یکی از شهرهای اروپایی پیرمردی زندگی می کرد که تنها بود. هیچکس نمی‌دانست که چرا او تنهاست و زن و فرزندی ندارد. او دارای صورتی زشت و کریه‌المنظر بود.

شاید به خاطر همین خصوصیت هیچکس به سراغش نمی‌آمد و از او وحشت داشتند، کودکان از او دوری می‌جستند و مردم از او کناره‌گیری می‌کردند. قیافه زننده و زشت پیرمرد مانع از این بود که کسی او را دوست داشته باشد و بتواند ساعتی او را تحمل نماید. علاوه بر این، زشتی صورت پیرمرد باعث تغییر اخلاق او نیز شده بود. او که همه را گریزان از خود می‌دید دچار نوعی ناراحتی روحی شد که می‌توان آن را به مالیخولیا تشبیه نمود همانطور که دیگران از او می‌گریختند او هم طاقت معاشرت با دیگران را نداشت و با آنها پرخاشگری می‌نمود و مردم را از خود دور می‌کرد.
سالها این وضع ادامه یافت تا اینکه یک روز همسایگان جدیدی در نزدیکی پیرمرد سکنی گزیدند آنها خانواده خوشبختی بودند که دختر جوان و زیبایی داشتند.....


ادامه مطلب ... نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 12:51 بعد از ظهر

و عشق - کارتهای عاشقانه

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 12:44 بعد از ظهر

دوستت دارم - عکس های عاشقانه

دسته بندی : عاشقانه ها

http://aryaclick.net/img_gallery/articles/other/Love.jpg


نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 12:42 بعد از ظهر

خالصانه ترین احساسام تقدیم تو

دسته بندی : عاشقانه ها
نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 12:40 بعد از ظهر

باد ما را با خود خواهد برد

دسته بندی : عاشقانه ها


      

در شب کوچک من ، افسوس

باد با برگ درختان میعادی دارد

در شب کوچک من دلهرهء ویرانیست

 

گوش کن

وزش ظلمت را می شنوی ؟

من غریبانه به این خوشبختی می نگرم

من به نومیدی خود معتادم

گوش کن

وزش ظلمت را می شنوی ؟

 

در شب اکنون چیزی می گذرد

ماه سرخست و مشوش

و بر این بام که هر لحظه در او بیم فرو ریختن است

ابرها، همچون انبوه عزاداران

لحظهء باریدن را گوئی منتظرند

 

لحظه ای

و پس از آن، هیچ.

پشت این پنجره شب دارد می لرزد

و زمین دارد

باز می ماند از چرخش

پشت این پنجره یک نامعلوم

نگران من و تست

 

ای سراپایت سبز

دستهایت را چون خاطره ای سوزان، در دستان عاشق من

                         [بگذار

و لبانت را چون حسی گرم از هستی

به نوازش لبهای عاشق من بسپار

باد ما را با خود خواهد برد

باد ما را با خود خواهد برد

اسم خودتون را با حروف انگليسی بنويسيد        بهاربيست       zibasazi.bahar-20.com

 شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 12:37 بعد از ظهر

در لحظه

دسته بندی : عاشقانه ها


به تو دست‌می‌سايم و جهان را درمی‌يابم،
به تو می‌انديشم
و زمان را لمس‌می‌کنم
معلق و بی‌انتها
عريان.




می‌وزم، می‌بارم، می‌تابم.
آسمان‌ام
ستاره‌گان و زمين،
و گندم عطر آگینی که دانه می بندد

                                       رقصان

در جانِ سبزِ خويش.

 

از تو عبورمی‌کنم
چنان که تُندری از شب.ــ

می‌درخشم
و فرومی‌ريزم


نویسنده: ح.ع | پنجشنبه ششم مرداد 1390 - 12:32 بعد از ظهر

وای از این تنهایی

دسته بندی : عاشقانه ها

من به آمار زمین مشکوکم تو چطــــــــــور؟

اگر این سطح پر از آدمهاســـــــــــــــــــــت

پس چرا این همه دلها تنهاســـــــــــــــت؟

بیخودی می گویند هیچ کس تنها نیست

چه کسی تنهانیست؟ همه از هم دورند

همه در جمع ولی تنهاینـــــــــــــــــــــــــــــد

من که در تردیدم تو چطور؟

نکند هیچکسی اینجا نیســـــــــــــــــــــــــت

گفته بود آن شاعر :

هر که خود تربیت خود نکند حیوان است

آدم آنست که او را پدر ومادر نیســـــــــت

من به آمار،به این جمــــــــــــــــــــــــــــع

و به این سطح  که گویند پر  از آدمهاست

مشکوکم   

نکند هیچکسی اینجا نیســــــــــــــــــــت

من به آمار زمین مشکوکــــــــــــــــــــم

چه کسی گفته که این سطح پر از آدمهاست؟

من که می گویم نیست

گر که هست دلش از کثرت غم فرســـــــوده ست

یا که رنجور و غریــــــــــــــــب

خسته ومانده ودر مانده براه

پای در بند و اســـــــــــــــــــیر

سرنگون مانده به چــــــــــاه

خسته وچشــــــــــــم به راه

تا که یک آدم از آنچا برسد

همه آن جا هستــــــــــند

هیچکس آن جا نیست 

وای از تنـــــــــــــــــــــــــها یی

همه آن جا هستـــــــــــــــند

هیج کس آنجا نیســـــــت

هیچکس با او نیســـــــــت

هیچکس هیچکـــــــــــــس

من به آمار زمین مشکوکم

من به آمار زمین مشکوک

چه عجب چیزی گفت

چه شکر حرفی زد

گفت:من تنهایم 

هیچکس اینجا نیست

گفت:اگر اشک به دادم نرسد می شکنم

اگر از یاد تو یادی نکنم می شکنم

بر لب کلبه ی محصور وجود

من در این خلوت خاموش سکوت

اگر از یاد تو یادی نکنم می شکنم

اگر از هجر تو آهی نکشم

 اندر این تنهایی

به خدا می شکنم به خدا می شکنم

من به آمار زمین شک دارم

چه کسی گفته که این سطح پر از آدمهاست؟

+ نوشته شده در  سه شنبه 9 آذر1389ساعت 1:13 بعد از ظهر  توسط بهامین  |  13 نظر

چشم هایی نگرانند به راه من و تو

سرخ شد آینه از هرم نگاه من و تو

کاش فریاد زند معنی آه من و تو

مگر این آینه ها لب به سخن بگشایند

که پر از رنگ سکوت است نگاه من و تو

لبت اینگونه مخور تا نخوری جان مرا

چشم هایی نگرانند به راه من و تو

 در تماشای تو اندیشه من مغلوب است

بهتر از عشق کسی نیست پناه من و تو

آه اگر زلف تو در قسمت ما حلقه شود

نرسد هیچ سپاهی به سپاه من و تو

هنر عاشقی امروز پسند همه نیست

که محبت شده اینگونه گناه من و تو

شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | جمعه سی و یکم تیر 1390 - 5:47 بعد از ظهر

نیست...

دسته بندی : عاشقانه ها


برخیز که غیر از تو مرا دادرسی نیست

گویی همه خوابند ، کسی را به کسی نیست

 آزادی و پرواز از آن خاک به این خاک

جز رنج سفر از قفسی تا قفسی نیست

 این قافله از قافله سالار خراب است

اینجا خبر از پیش رو و باز پسی نیست

 تا آئینه رفتم که بگیرم خبر از خویش

دیدم که در آن آئینه هم جز تو کسی نیست

 من در پی خویشم ، به تو بر می خورم اما

آن سان شده ام گم که به من دسترسی نیست

 آن کهنه درختم که تنم زخمی برف است

حیثیت این باغ منم ، خار و خسی نیست

 امروز که محتاج توام ، جای تو خالیست

فردا که می آیی به سراغم نفسی نیست

 در عشق خوشا مرگ که این بودن ناب است

وقتی همه ی بودن ما جز هوسی نیست

شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | جمعه سی و یکم تیر 1390 - 5:46 بعد از ظهر

امشب سرآن دارم . تا با تو سخن گویم راه تو بپویم من . اسرار تو راجویم


امشب به درت خواهم . تاصبح همی کوبم تا خود به درآئی زان . عطرت به صفا بویم

امشب زغمم تاصبح . حرف دل خود گویم پیمانه به پیش آری . تا باز کنی رویم

امشب زمیت نوشم . تا مست کند آن می، من را که گنه کردم . بسیار مدد جویم

امشب به سرم می زن . بی خود ز خودم گردان زیرا که ز رویت من . بسیار شرم رویم

امشب به درت کوبم . تا بازکنی در را می کوبم و می خواهم . دست از گنهم شویم

امشب در لطفت را . بگشا زبرم جانا مردانه تو را گویم . راهت به لقا پویم

امشب زمیت ساقی . مستم توچنان گردان تا بازشوم عبدت . کفران نشودخویم

امشب که نهم برسر. قرآن تو را تا صبح، خواهم که به درگاهت . آشفته کنم مویم

امشب ز تو می خواهم . تاعفوکنی من را زین رو به درت تا صبح . خاک ازتوبه می سویم

امشب بپوشم جوشن . با خواندن نامت من یارب زبلاهایت . ایمن بنما کویم!


شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | جمعه سی و یکم تیر 1390 - 5:45 بعد از ظهر

امروز آمدی‌ که‌ خداحافظی‌ کنی‌

دسته بندی : عاشقانه ها


رد شد شبیه‌ رهگذری‌ باد، از درخت‌

آرام‌ سیبِ کوچکی‌ افتاد از درخت‌

افتاد پیشِ پای‌ تو، با اشتیاق‌ گفت:

ای‌ روستای‌ شعر تو آباد از درخت،

امسال‌ عشق‌ سهم‌ مرا داد از بهار

آیا بهار سهم‌ ترا داد، از درخت؟

امشب‌ دلم‌ شبیه‌ همان‌ سیب‌ تازه‌ است‌

سیبی‌ که‌ چید حضرت‌ فرهاد از درخت‌

کی‌ می‌شود که‌ سیب‌ غریبِ نگاه‌ من‌

با دستِ گرم‌ تو شود آزاد از درخت‌

چشمان‌ مهربان‌ تو پرباد از بهار

همواره‌ رهگذار تو پرباد از درخت‌

امروز آمدی‌ که‌ خداحافظی‌ کنی‌

آرام‌ سیب‌ کوچکی‌ افتاد از درخت!ش


شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | جمعه سی و یکم تیر 1390 - 5:41 بعد از ظهر

چه می شود همه از جنس آسمان باشد

دسته بندی : عاشقانه ها


چه قدر فاصله اینجاست بین آدمها

چه قدر عاطفه تنهاست بین آدمها

کسی به حال شقایق دلش نمی سوزد

و او هنوز شکوفاست بین آدمها

کسی به نیت دل ها دعا نمی خواند

غروب زمزمه پیداست بین آدمها

چه می شود همه از جنس آسمان باشیم

طلوع عشق چه زیباست بین آدمها

تمام پنجره ها بی قرار بارانند

چه قدر خشکی و صحراست بین آدمها

به خاطر تو سرودم چرا که تنها تو

دلت به وسعت دریاست بین آدمها

شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | جمعه سی و یکم تیر 1390 - 5:39 بعد از ظهر

بی عشق سر مکن که دلت پیر می شود

دسته بندی : عاشقانه ها


گاهی نفس به تیزی شمشیر می شود

از هرچه زندگیست دلت سیر می شود

گویی به خواب بود جوانیمان گذشت

گاهی چه زود فرصتمان دیر می شود

کاری ندارم آنکه کجایی چه می کنی

بی عشق سر مکن که دلت پیر می شود

شاعر:ناشناس


نویسنده: ح.ع | جمعه سی و یکم تیر 1390 - 5:38 بعد از ظهر

برایش بنویس!

دسته بندی : عاشقانه ها

يك بار خواب ديدن تو... به تمام عمر مي‌ارزد پس نگو... نگو که روياي دور از دسترس، خوش نيست... قبول ندارم گرچه به ظاهر جسم خسته است، ولي دل دريايست... تاب و توانش بيش از اينهاست. دوستت دارم و تاوان آن هرچه باشد!


براش بنويس دوستت دارم آخه مي دوني آدما گاهي اوقات خيلي زود حرفاشونو از ياد مي برن ولي يه نوشته , به اين سادگيا پاک شدني نيست . گرچه پاره کردن يک کاغذ از شکستن يک قلب هم ساده تره ولي تو بنويس .. تو ... بنويس!


تو را هيچگاه نمي توانم از زندگي ام پاک کنم چون تو پاک هستي مي توانم تو را خط خطي کنم که آن وقت در زندان خط هايم براي هميشه ماندگار ميشوي و وقتي که نيستي بي رنگي روزهايم را با مداد رنگي هاي يادت رنگ مي زنم!


امشب گريه ميكنم .گريه ميكنم برا تو براي خودم براي تموم اونايي كه خواستن گريه كنن نتونستن. برا ي تمام اون چيزي كه خواستي ونبودم خواستم وبودي. امشب گريه ميكنم به وسعت دريا به وسعت بيشه به وسعت دل عاشق.براي تو...براي تو....و به پاس احترام تمام تحقيرهايي كه از ديگران شنيدم وهنوز شكست نخوردم!


هرگز نديدم بر لبی لبخند زيباى تورا" "هرگز نمى گيرد كسى در قلب من جاى تورا"


با مداد رنگي روزه آمدنت را نقاشي ميکنم و جادهايه رفتنت را خط ختي! کسي برايه من نيست. بيا غلط هايه زندگيم را به من بگو و زيره اشتباهتم را خط بکش.بودنت مثله دريايي مرا در بر ميگيرد آنجا که تو هستي،مهيها هم نميتوانند بييند چه رسد به من..............................!!! کدام صبح ميايي؟ کدام چمدن ماله تست؟ کدام دست ترا به من ميرساند؟کدام رز ماله من ميشوي؟بيا که درده دلم را فقط تو ميفهمي!


نمي نويسم ..... چون مي دانم هيچ گاه نوشته هايم را نمي خواني حرف نمي زنم .... چون مي دانم هيچ گاه حرف هايم را نمي فهمي نگاهت نمي كنم ...... چون تو اصلاً نگاهم را نمي بيني صدايت نمي زنم ..... زيرا اشك هاي من براي تو بي فايده است فقط مي خندم ...... چون تو در هر صورت مي گويي من ديوانه ام!


عشق بين دو نفر اين نيست كه هر دو زير باران خيس شوند عشق آن است كه يكي چتر شود براي ديگر... و ديگري هيچگاه نفهمد كه چرا خيس نشود!


اوني كه يار تو بود، اگه غمخوار تو بود، قلبش رو پس نمي داد دل به هر كس نمي داد، دل مي گفت مقدسه عشق اون برام بسه ،از نگاش نفهميدم كه دروغه وهوسه، غصه خوردن نداره ،گريه كردن نداره، به يه قلب بي وفا دل سپردن نداره، آخر قصه چي شد، قلب اون مال كي شد اون كه از من پر گرفت چي مي خواستيم وچي شد، اوني كه مال تو بود اگه لايق تو بود تورو تنها نمي ذاشت، با خودت جا نمي ذاشت... اوني كه يار تو بود، اگه غمخوار تو بود، قلبش رو پس نمي داد دل به هر كس نمي داد!


صداي چک چک اشکهايت را از پشت ديوار زمان مي شنوم و مي شنوم که چه معصومانه در کنج سکوت شب ‌، براي ستاره ها ساز دلتنگي مي زني و من مي شنوم مي شنوم هياهوي زمانه را که تو را از پريدن و پرکشيدن باز مي دارد آه ، اي شکوه بي پايان اي طنين شور انگير من مي شنوم به آسمان بگو که من مي شکنم ! هر آنچه تو را شکسته و مي شنوم هر آنچه در سکوت تو نهفته!


شب را دوست دارام بخاطر سكوتش سكوت را دوست دارم بخاطر آرامشش آرامش را دوست دارم بخاطر بودنش در تنهايي تنهايي را دوست دارم بخاطر بودنش در عشق و عشق را دوست دارم بخاطر دوست داشتنش!


گفت بنويس گفتم با چه بنويسم قلم ندارم گفت با استخوانت بنويس گفتم مركب ندارم با چه بنويسم گفت با خونت بنويس گفتم ورق ندارم بر روي چه بنويسم گفت بر روي قلبت بنويس گفتم چه بنويسم گفت بنويس دوست دارم!


کاش مي ديدم چيست آنچه از کلام تو تا عمق وجودم جاريست! صداي قلب تو را ،پشت آن حصار بلند هميشه مي شنوم من در آن لحظه که صداي موسيقي احساس تو را مي شنوم برگ خشکيده ي ايمان را در پنجه باد رقص شيطاني خواهش را در آتش سبز! نور پنهاني بخشش را در چشمه ي مهر مي بينم..... کاش مي گفتي چيست آنچه از کلام تو ، تا عمق وجودم جاريست!


وقتي که گريه کرديم گفتن بچه است................. وقتي که خنديديم گفتن ديونه است.................. وقتي که جدي بوديم گفتن مغروره............................. وقتي که شوخي کرديم گفتن سنگين باش............................. وقتي که حرف زديم گفتن پر حرفه................................................... وقتي که ساکت شديم گفتن عاشقه................................................... حالا ام که عاشقيم مي گن گناه!


سهراب : گفتی چشمها را باید شست ! شستم ولی..... گفتی جور دیگر باید دید! دیدم ولی..... گفتی زبر باران باید رفت رفتم ولی او نه چشم های خیس و شسته ام را نه نگاه دیگرم را هیچکدام را ندید فقط در زیر باران با طعنه ای خندید و گفت : دیوانه باران زده


ديدی غزلی سرود؟
عاشق شده بود.
انگار خودش نبود
عاشق شده بود.
افتاد.شکست . زير باران پوسيد
آدم که نکشته بود .
عاشق شده بود!


فرشتگان روزي از خدا پرسيدند : بار خدايا تو كه بشر را اينقدر دوست داري غم را ديگر چرا آفريدي؟ خداوند گفت : غم را بخاطر خودم آفريدم چون اين مخلوق من كه خوب مي شناسمش تا غمگين نباشد به ياد خالق نمي افتد!


هميشه سعی کن با کسی دوست شوی که دلش بزرگ باشد.چون خودت را برای ورود به قلبش کوچک نکنی.


من به دنبال کسی ميگردم که غمش را با من تقسيم کند من دلم را با او و پس از آن هر دو با هم به تماشای بهار برويم!


دلم غمگين نگام ابري چشام بارون صدام ابري طلوع عشق من بي رنگ غروب گريه هام ابري منو دلتنگيه گريه به روي شونه هاي تو مي شم بارون دلتنگي مي بارم ازچشاي تو نمي خوام بي تودنيارو باگل ها وباگلدون هاش نمي خوام بي توفردارو باتابستون هازمستون هاش!


اگه يه روز نشه که ديگه با تو باشم
برات می نويسم خدا نخواست ما با هم باشيم
ولی بدون اون روز روزه مرگ عشق منه!


قد ۱۰۰ تا قابلمه با هرچی لب تو عالمه می بوسمت قبل همه. به شرطی که بهم بگی دوست دارم يه عالمه. حالا دوسم داری يه عالمه؟


برو زير بارون دست تو باز کن .به تعداد قطرههاي باروني که گرفتي دوستم داري و به تعداد قطرههايي که نگرفتي دوست دارم!


انگار ولگرد شده بودم به جستجوي نشاني ات به تمام جهان سر زدم اما نبودي به دور رفتم حتي به سرزمين خوشبختي در افسانه هاي پدربزرگ كه حقيقت نداشت هيچ كس نبود انگار تو هم ولگرد شده بودي!


نظر دبيران در مورد عشق: دبير ديني:عشق يك موهبت الهي است. دبير ورزش:عشق تنها توپي است كه اوت نمي شود. دبير شيمي:عشق تنها اسيدي است كه به قلب صدمه نمي زند. دبير اقتصاد:عشق تنها كالايي است كه از خارج وارد نمي شود. دبير ادبيات:عشق بايد مانند عشق ليلي ومجنون محور نظامي داشته باشد. دبير جغرافي:عشق از فراز كوه هاي آسيا تيري است كه بر قلب مي نشيند. دبير زيست:عشق يك نوع بيماري است كه ميكروب آن از چشم وارد ميشود!


هنگامي كه دري از خوشبختي به روي ما بسته ميشود ، دري ديگر باز مي شود ولي ما اغلب چنان به دربسته چشم مي دوزيم كه درهاي باز را نمي بينيم!


براي عشق تمنا كن ولي خار نشو. براي عشق قبول كن ولي غرورتت را از دست نده . براي عشق گريه كن ولي به كسي نگو. براي عشق مثل شمع بسوز ولي نگذار پروانه ببينه. براي عشق پيمان ببند ولي پيمان نشكن . براي عشق جون خودتو بده ولي جون كسي رو نگير . براي عشق وصال كن ولي فرار نكن . براي عشق زندگي كن ولي عاشقونه زندگي كن . براي عشق بمير ولي كسي رو نكش . براي عشق خودت باش ولي خوب باش!


 

فراموش مکن تا باران نباشد رنگين کمان نيست تا تلخي نباشد شيريني نيست و گاهي همين دشواري هاست که از ما انساني نيرومند تر و شايسته تر مي سازد خواهي ديد ، آ ري خورشيد بار ديگر درخشيدن آغاز مي کند!


وقتی با 1 انگشت به سمت کسی اشاره مي کنی و مسخرش ميکنی اگه خوب به دستت دقت کنی 3 تا انگشتت به سمت خودته!



نویسنده: ح.ع | شنبه بیست و پنجم تیر 1390 - 11:13 قبل از ظهر

دسته بندی : عاشقانه ها

این نیز بگذرد....

مثل همه ی اتفاقات خوب و بد زندگی...

مثل همه دوست داشتنها که در ته صندوق خاک خورده زمان مخفی شد و گردی از فراموشی پوشاندش....

این نیز بگذرد....

مثل همه اشکهایی که در انزوا ریخته شد و هیچ کس نفهمیدشان....

این نیز بگذرد

مثل همه بغض هایی که بی پروا گره کور خوردند و هیچ دست مهربانی هرگز بازشان نکرد....

این نیز بگذرد

مثل گذر تلخ ثانیه ثانیه های تنهایی و بیقراری و دلتنگی برای اویی که میدانی باید تنهایش بگذاری ....

این نیز بگذرد مثل زندگی

 

می خوام يه قصه بگم از سرشت آدما 

 

روزی که تو آسمون تک و تنها بود خدا !

 

اون روزا آسمونا رنگشون آبی نبود!



تو دل ستاره ها درد بی خوابی نبود !


 

یه روزی خدا اومد یه ذره خاکُ گرفت!


 

به هوای عشق تو گِل آدم و سرشت!


 

برا خوشحالی تو این زمین و آفرید


 

 این همه کهکشونو روی دامن تو چید !


 

 برای چشمای تو بهشت و بهونه کرد!


 

 با ناز نگاه تو دوزخ و ویرونه کرد!


 

برا عطر نفس هات نسیم و آواره کرد!


 

برای بچگی هات زمین و گهواره کرد!


 

 

خورشید و برای تو ، توی آسمون گذاشت!


 

گلای سرخ و فقط، برا خاطره تو کاشت!


 

بارون و به خاطر سبزی دل  به تو داد!


 

برا بوییدن تو خودشو رسوند به باد !


 

از سیاهی چشات قطره ای جوهر گرفت !


 

 بعد از اون شد که دیگه ، شب زیبا سر گرفت!


 

از صدای گریه هات رعد و برق و آفرید !


 

دونه های اشکتو روی دریاها پاشید!


 

امید رو  به یاد تو به زمین ارزونی کرد !


 

از غم چشمای تو تو پاییزو زندونی کرد!


 

روزی که خدا تو رو سرور دنیا می کرد !


 

با گلاب عشق ِ تو دل ها رو معنا کرد!


شاعر:هیچ کس


نویسنده: ح.ع | شنبه بیست و پنجم تیر 1390 - 11:9 قبل از ظهر

چوبه دار به حبس ابد محکوم است

دسته بندی : عاشقانه ها


در این فریب آباد
 چوبه دار به حبس ابد محکوم است
و جسدهایی که نمی رقصند در باد
سربداران این خانه در ننگند
وکافران درمانده از اخذ ارتداد


رویای رقص جسد در باد
مثل پرچم
کیست که نداند...
جسم این آرزو را به گور خواهد برد
با لکه های ننگ

اجل خریدنی است اینجا
نه از سر بریده در صحرای سوزان
و نه جسد های به صلیب کوبیده
اینجا همه چیز آرام است
در پس یک فریب بزرگ

اینجا به مرگ طبیعی می میرند
خسته از این ناکجا آباد
چگونه کوچ کنم از این خانه
از دل تو
آن وسیع فریب آباد

هیچکس

نویسنده : هیچکس ;


نویسنده: ح.ع | شنبه بیست و پنجم تیر 1390 - 11:6 قبل از ظهر

دوباره سیب بچین حوا....

دسته بندی : عاشقانه ها


پیامکی زیبا از یک دوست:

 

دوباره سیب بچین حوا....

 

من "خسته ام "

 

بگذار از اینجا هم بیرونمان کنند ...


نویسنده: ح.ع | شنبه بیست و پنجم تیر 1390 - 11:5 قبل از ظهر


 

خم نشو

ایستاده بمیر

 

ما به نظاره خواهم نشست

رقص پاهایت در باد

و نه مردنت را...

 

تو را تشویق خواهیم کرد

تا بهتر بمیری

 

 

اما تو

خم نشو

ایستاده بمیر

 

 تو را بلند فریاد خواهیم کرد

تا بشنوند همه

صدای بزدل ها را

 

در خود خفه میکنیم

اعتراض به مردنت

 

 

اما تو

خم نشو

ایستاده بمیر...

«هیچکس»


نویسنده: ح.ع | شنبه بیست و پنجم تیر 1390 - 11:4 قبل از ظهر

ياد نفسهايت::::::

دسته بندی : عاشقانه ها


از من رمیده ای و من ساده دل هنوز

بی مهری و جفای تو باور نمی کنم

دل را چنان به مهر تو بستم که بعد از این

دیگر هوای دلبر دیگر نمی کنم

رفتی و با تو رفت مرا شادی و امید

دیگر چگونه عشق تورا آرزو کنم

دیگر چگونه مستی یک بوسه تورا

دراین سکوت تلخ و سیه جستجو کنم


نویسنده: ح.ع | شنبه بیست و پنجم تیر 1390 - 11:2 قبل از ظهر

روزهاي خوب باهم بودنمان گذشت ...

دسته بندی : عاشقانه ها
روزهاي خوب باهم بودنمان گذشت ...
روزهايي که با چند خاطره تلخ و شيرين به سر رسيد و
تنها يادگار از آن روزها يک قلب شکسته برجا ماند.
روزهاي شيرين عاشقي گذشت و امروز من تنهاي تنهايم ، گذشت
و اينک دلم هواي تو را کرده است...
دلم تنگ است براي آن لحظه هاي شيرين با هم بودنمان !
دلم براي گرفتن آن دستان مهربانت ، بوسه بر روي گونه زيبايت تنگ شده است...
کاش دوباره آن روزهاي شيرين عاشقي مان تکرار مي شد ، کاش دوباره
مي توانستم آن صدايي که شب و روز به من آرامش ميداد را بشنوم...
دلم براي آن خنده هاي قشنگت تنگ شده است عزيزم...
تو رفتي و تنها چند خاطره که هيچگاه نمي توانم فراموش کنم بر جا گذاشتي...
خاطره هايي که ياد آن اين دل عاشقم را مي سوزاند....
دلم بدجور براي تو تنگ است عزيزم....
برگرد! بيا تا فصه نيمه تمام عشق را با شيريني به پايان برسانيم...
برگرد تا قصه من و تو پايانش تلخ و غم انگيز نباشد!
دلم براي لحظه هاي ديدار با تو تنگ شده است...
چه عاشقانه دستانم را مي گرفتي و در کنارم قدم ميزدي ، چه
عاشقانه مرا در آغوش خود مي فشردي و به من مي گفتي که مرا دوست مي داري!
چرا رفتي از کنارم؟ تو رفتي و من تنهاي تنها در اين دنياي
بي محبت با چند خاطره تلخ مانده ام...
برگرد تا دوباره آن خاطره هاي شيرين با هم بودنمان تکرار شود....
دلم بدجور براي تو ، براي حرفهايت ، درد دلهايت ، صداي گريه هايت تنگ شده است..
عزيزم برگرد تا دوباره جان بگيرم و مني که اينک خسته از زندگي ام نفس بگيرم....
با آمدنت مرا دوباره زنده کن و احساس را در وجودم شعله ور کن
تا عاشقانه تر از هميشه از تو و آن عشق پاکت بنويسم...
عزيزم برگرد تا دوباره جان بگيرم
و مني که اينک خسته از زندگي ام نفس بگيرم...


نویسنده: ح.ع | شنبه بیست و پنجم تیر 1390 - 10:59 قبل از ظهر

خودم را باور میکنم::::::

دسته بندی : عاشقانه ها
روزهای سخت چه دیر می گذ رند و چقدر آزرده خاطرم میسازند.
و ناگهان روزهای شیرین از راه می رسند و روزهای تار خیلی زود فراموش می شوند و این چرخه همچنان ادامه دارد
چه آسان زندگی به بازی می گیرد ما را بدون اینکه به آن فکر کنیم ، بدون اینکه فرصت لبخند زدن به خودمان را به ما بدهد درگیرمان می کند وما هم از پی آن می خندیم و گریه می کنیم

گاهی اوقات چقدر مسخره به نظرم میرسد بازی های زندگی که اگر غافل شویم به واقع مارا به مسخره می گیرد و درخود فرو می برد ، خیلی بزرگی می خواهد ارزش زندگی خود را دانستن.

نمی خواهم در بند این وآن باشم...،بس است.می خواهم در بند خود باشم...
نمی خواهم فکرم از آن دیگرانی باشد که ذره ای به من فکرنمیکنند.

فکرم را،ذهنم را و روحم را برای خودم می خواهم تا زندگیم را از نو برای خودم و آنهایی که دوستشان دارم بسازم.

خیلی بهترم،خیلی سبک ترم و خیلی رها ترم از افکار بیهوده......

اینها را هم با کمی کینه و غم نوشتم...هنوز نتوانستم...اما سعی میکنم....





نویسنده: ح.ع | شنبه بیست و پنجم تیر 1390 - 10:58 قبل از ظهر

تنهایی

دسته بندی : عاشقانه ها
تنهايي را دوست دارم زيرا بي وفا نيست ...

تنهايي را دوست دارم زيرا عشق دروغي در آن نيست ...

تنهايي را دوست دارم زيرا تجربه کردم ...

تنهايي را دوست دارم زيرا خداوند هم تنهاست ...

تنهايي را دوست دارم زيرا....

در کلبه تنهايي هايم در انتظار خواهم گريست و انتظار کشيدنم را پنهان خواهم کرد...


نویسنده: ح.ع | شنبه بیست و پنجم تیر 1390 - 10:57 قبل از ظهر

آخرین مطالب

» تولّدت مبارک ! ( شنبه دوازدهم مهر 1393 )
» رودخانه ( شنبه دوازدهم مهر 1393 )
» خدانکند! ( شنبه دوازدهم مهر 1393 )
» غبار ( شنبه دوازدهم مهر 1393 )
» بیاای نازنین ( شنبه دوازدهم مهر 1393 )
» ببخشید! ( جمعه نوزدهم اردیبهشت 1393 )
» تبریک سال نو! ( دوشنبه یازدهم فروردین 1393 )
» اشعاری از دکتر رضا براهنی ( سه شنبه بیستم اسفند 1392 )
» باتمام وجود! ( سه شنبه سیزدهم اسفند 1392 )
» مهربانی خورشید! ( یکشنبه بیست و هفتم بهمن 1392 )
» کم کم یاد خواهی گرفت! ( جمعه ششم دی 1392 )
» حقوق معلمان کم است مثل خرجشان!!!!! ( دوشنبه بیست و پنجم آذر 1392 )
 

موضوعات

ADS

درباره ما