رادومیر دالویچ در آستانه حضور در طوفان زرد

رادومیر دالویچ در آستانه حضور در طوفان زرد

مهاجم تیم ملی فوتبال مونته نگرو در آستانه حضور در تیم فوتبال فولاد مبارکه سپاهان قرار دارد.

این مهاجم که 70 بازی ملی را در کارنامه خود دارد به اردوی طلایی پوشان در ترکیه اضافه شده و به احتمال زیاد به زودی رسما به جمع قهرمان ایران ملحق می شود.

این بازیکن ۲۹ ساله، تا کنون در تیمهایی مانند آرمنیا بیله فلد آلمان، ستاره سرخ بلگراد صربستان، راپید بخارست رومانی و دینامو زاگرب کرواسی بازی کرده است. دالویچ همچنین دو دوره دیگر در لیگ کرواسی و برای تیم ریجکا بازی کرده است و در هر دو دوره به عنوان آقای گلی لیگ کرواسی دست یافته است؛ وی همچنین در با این تیم در مسابقات یورو لیگ هم شرکت کرده است. وی بازی های ملی زیادی را برای تیم های  بزرگسالان و سایر رده های ملی مونته نگرو در کارنامه خود دارد.

شاید مهمترین گل ملی این مهاجم، تک گل بازی با بلغارستان در مسابقات انتخابی یورو ۲۰۱۲ بود؛ هر چند آن بازی با نتیجه تساوی یک – یک به پایان رسید، ولی این تساوی باعث شد مونته نگرو جایگاهش را در رده دوم گروه خود حفظ کرده و به پلی آف مسابقات راه یابد. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

تقابل رادومیر دالویچ با تیم ملی انگلستان

منبع:سایت رسمی باشگاه سپاهان

از قلعه نویی مبل فروش تا شهرک سازی مجیدی در دبی

فوتبالیست‌ها عموما از درآمد مناسبی برخوردار هستند. حداقل ۴۵۰ بازیکن در لیگ بر‌تر فوتبال ایران مشغول هستند که قراردادهای سالیانه بین ۶۰ میلیون تا ۵/۱ میلیارد تومان را منعقد کرده‌اند.

 کسب و کار: خیلی‌ها می‌گویند با این رقم‌هایی که بازیکنان فوتبال طی چند سال اخیر گرفته‌اند آینده خود و چند نسل بعدشان را تامین کرده‌اند و اگر از همین امروز در خانه بنشینند و کاری نکنند دیگر نگران مسائل مالی نخواهند بود اما اگر با خود بازیکنان صحبت کنید، می‌گویند که این پول کفاف همه عمرشان را نمی‌دهد و نمی‌توان تنها به درآمد فوتبال دل خوش کرد. 

فوتبالیست‌ها عموما از درآمد مناسبی برخوردار هستند. حداقل ۴۵۰ بازیکن در لیگ بر‌تر فوتبال ایران مشغول هستند که قراردادهای سالیانه بین ۶۰ میلیون تا ۵/۱ میلیارد تومان را منعقد کرده‌اند. یک بازیکن ۲۰ ساله تیم راه آهن تهران که امسال به پرسپولیس پیوسته ۱۲۰ میلیون تومان قرارداد سالیانه بسته است. 

این جدا از حقوق ماهیانه حدود یک میلیون تومان است. در همین تیم مبلغ قرارداد کریم انصاری فر ۵/۱ میلیون میلیارد تومان برآورد شده است. بازیکنان معمول تیم‌های شهرستانی مبالغی بین ۲۰۰ میلیون تا یک میلیارد تومان (در مورد تیم‌های متمولی مثل سپاهان و تراکتورسازی) در سال دریافتی دارند. خوبی این شغل این است که جوانان مستعد بلافاصله از بهره وری خوبی به لحاظ مالی برخوردار می‌شوند که برای جوانان مشابه با مدرک دیپلم به یک آرزو شبیه است. 

آن‌ها حتی اگر با تیم‌های لیگ یک و دو شروع کنند می‌توانند به درآمد سالی ۲۰ تا ۲۵ میلیون تومان دلخوش باشند که با پیوستن به تیم‌های لیگ بر‌تر این رقم به سادگی به ۱۰۰ میلیون تومان در سال می‌رسد اما از آن سو مشکل دیگر محدود بودن سن بهره وری این بازیکنان است. 



فوتبالیست‌ها معمولا حداکثر تا ۳۵ سالگی می‌توانند به عنوان بازیکن بدرخشند در حالی که مثلا یک بازیگر، پزشک، وکیل و یک مهندس بهره وری مالی اصلیشان تازه از این سن آغاز خواهد شد. این‌‌ همان پاشنه آشیل این حرفه است. 

‌‌ همان نکته‌ای که موجب شده فوتبالیست‌ها همیشه با تکیه بر درآمد هنگفت دوران فوتبالشان در پی یک کسب و کار دیگر هم هستند. شاید این یکی از دلایلی باشد که بازیکنان فوتبال ترجیح می‌دهند بخشی از درآمدشان را در حوزه‌های دیگر سرمایه گذاری کنند تا با سود آن، موجودی حساب بانکیشان به مراتب بیشتر از قبل شود. 

از سال‌ها قبل فوتبالیست‌ها وارد دنیای بیزینس شده‌اند که شاید موفق ترینشان علی دایی باشد، مردی که درآمد خود از فوتبال را در تولیدی پوشاکش هزینه کرد و آنقدر در کارش خوب بوده که او را نماد یک بیزینس من موفق می‌دانند. 

 دایی یک بار اعلام کرد در دوران دانشجویی دستفروشی می‌کرده و با کارگری به اینجا رسیده است ولی دوستان نزدیک دایی که سال هاست با او ارتباط نزدیکی دارند می‌گویند این businessman معروف هیچگاه دستفروشی نکرده چون وضع مالی خانواده‌اش بد نبوده است. به جز او خیلی از فوتبالیست‌های جدید و قدیم دیگر هم شانسشان را در بیرون زمین فوتبال امتحان کرده‌اند. گزارش زیر نگاهی است به فعالیت اقتصادی یا به عبارت بهتر شغل دوم فوتبالیست‌ها. 

امیر قلعه نویی



ژنرال استقلالی‌ها آنقدر درگیر مربیگری در لیگ بر‌تر است که وقت سر خاراندن ندارد با این همه گفته می‌شود او بعد از تجربه رستوران داری در اکباتان درآمد قابل قبولش از مربیگری را در یک مبل فروشی در خیابان ولی عصر سرمایه گذاری کرد. 

قلعه نویی جزو فوتبالی‌هایی است که ساخت و ساز را هم حوزه خوبی برای کارش می‌داند و دوستان او ناظر پروژه‌هایش هستند. خبر دیگری که در مورد بیزینس امیرخان آبی‌ها وجود دارد استخر و سونای ژنرال است. 


علی کریمی



علی کریمی شماره هشت تاریخی فوتبال ایران سال‌ها قبل پیش از آنکه ردای جادوگری بر تن کند در کرج مسافرکشی می‌کرد. او یک پیکان گوجه‌ای داشت. دورانی که به عنوان یک پدیده در فتح تهران بازی می‌کرد. او وقتی به پرسپولیس هم پیوست قبل و بعد از تمرین با ماشین خود کار می‌کرد تا خرج خود را دربیاورد. 

 نقل است زمانی که او به دفتر یکی از روزنامه‌های ورزشی رفته بود، برای آنکه نشان دهد وضع مالی بسیار بدی دارد تمام دارایی‌اش را رو کرد که یک اسکناس هزار تومانی بود. اوضاع جادوگر البته از سال‌ها قبل تغییر کرده. او سال‌ها در دبی در تیم الاهلی بازی کرد و درآمدی میلیاردی کسب کرد. 

سپس به بایرن مونیخ رفت و دو سال هم آنجا پول پارو کرد و بعد هم در قطر بازی کرد. این بنیه قوی مالی دست او را برای انواع بیزینس باز گذاشته است. تجارت اصلی او ساخت و ساز است که اگر خودش وقت سر زدن به پروژه‌هایش را پیدا نکند قطعا فرشید کریمی هوای برادرش را خواهد داشت. 

در مقطعی این شایعه به وجود آمده بود که کریمی قصد دارد قید فوتبال بازی کردن را بزند و به تجارتش بپردازد. شایعه‌ای که هیچ وقت تبدیل به واقعیت نشد. کریمی زمانی با حامد کاویانپور در ساخت و ساز شراکت می‌کرد اما اتفاقاتی که در این قضیه افتاد راه دو دوست قدیمی را از هم جدا کرد. 

کریمی جدا از ساخت و ساز در کار لوازم ورزشی هم دستی بر آتش دارد و از سال‌ها قبل به همراه خداداد عزیزی یکی از سهامداران پوشاک ورزشی مجید – که متعلق به دکتر مجید ساعدی فر پزشک سابق تیم ملی است – محسوب می‌شود. این موضوع یکی از دلایلی است که کریمی در بعضی اوقات به کیفیت لباس‌های تیم ملی گیر می‌دهد! 


کریم باقری



کریم باقری هم جدا از ساخت و ساز، بخش دیگری از درآمدش را صرف خرید کامیون و تریلی کرده تا در حوزه ترانزیت هم حرف‌هایی برای گفتن داشته باشد. از چندی قبل هم آقا کریم وارد دنیای رستوران داری شده و گفته می‌شود یکی از رستوران‌های جدیدالتاسیس روبروی پارک ملت که نام معروفی دارد متعلق به کاپیتان سابق پرسپولیس است که نزدیکانش آنجا را اداره می‌کنند. 


مجتبی جباری



هافبک کلیدی، جنجالی و اکثرا مصدوم استقلالی‌ها از سال‌ها قبل به لطف علی انصاری صاحب مغازه‌ای در بازار موبایل ایران شده. هنوز معلوم نیست که این مغازه کادوی استقلالی‌ها به او بوده یا اینکه خود مجتبی به واسطه هوش بالایش تصمیم به سرمایه گذاری در خرید و فروش گوشی کرده. 


مهدی مهدوی کیا



مهدوی کیا اما یکی از بازیکنانی است که در آلمان هم منزل مسکونی دارد و کلا به داشتن ملک علاقه زیادی نشان داده است. گفته می‌شود او در تهران هم چندین باب منزل دارد و پول‌هایش را هم در کار واردات و صادرات تزریق کرده است. 

مهدی پیش از تبدیل شدن به یک فوتبالیست معروف در مزرعه پدرش در روستای چشمه اراک کار می‌کرد. دوستان نزدیک کیا می‌گویند او حتی زمانی که در آلمان بازی می‌کرد، در زمان تعطیلات به مزرعه پدرش سر می‌زد تا در امورات به او کمک کند. 


مهرداد می‌ناوند



بازیکن سابق پرسپولیس و تیم ملی از سال‌ها قبل در پاساژ میلاد نور مغازه عطرفروشی به نام خودش دارد. به جز او پژمان جمشیدی، هافبک سابق تیم‌های پرسپولیس و پاس هم بخشی از وقتش را در گالری عطر و ادکلن فروشی‌اش که در کرج واقع است، می‌گذراند. 


غلام پیروانی



شاغلام برخلاف چهره و خلق و خوی سنتی‌اش، یکی از پولدار‌ترین ورزشی‌های ایرانی به شمار می‌رود. ارث به جا مانده از خانواده پدری برای برادران پیروانی خوش یمن بود و در این بین فقط شاغلام بود که علاوه بر حضوری فعال در کار خرید و فروش زمین، شغل پدر را ادامه داد و گاوداری مدرنی که یادگار پدرش بود را حفظ کرد و سرپا نگه داشت. البته به دلیل مشغله شدید کاری، مدیریت این گاوداری را به عهده یکی از نزدیکانش گذاشته و خود فقط گاهگداری به آنجا سر می‌زند تا خیالش از بابت تنها یادگار پدرش، راحت باشد. 


علیرضا منصوریان



جدا از رستورانی که در خیابان گلبرگ دارد زمانی علاوه بر حضور فعال در بازار بورس، یک مغازه بزرگ موبایل و لوازم کامپیوتری داشت که بازیکنان استقبال جزو مشتریان پر و پا قرص مغازه‌اش بودند و عده زیادی از هواداران استقلال هم فقط به عشق خود علی منصور، خرید‌هایشان را از مغازه او انجام می‌دادند. 


جواد نکونام



هافبک ایرانی اوساسونای اسپانیا هم یکی از بازیکنانی است که پول‌هایش را در کارهای تجاری هزینه کرده است تا پس از دوران فوتبالش بتواند با خیالی آسوده روزگار را سپری کند. جواد نکونام به اتفاق چند تن از دوستانش یک شرکت تولید پوشاک و لوازم ورزشی تاسیس کرده بود اما تنها به آن اکتفا نکرده و طبق شنیده‌ها در شمال کشور یکی از کسانی است که مشغول شهرک سازی است. 


شیث رضایی



کاپیتان سابق پرسپولیس که سال وحشتناکی را پشت سر گذاشت به غیر از فوتبال در تجارت هم فعال است و خانه‌های پیش فروش را خریداری کرده و به مردم می‌فروشد. گفته می‌شود شیث قبل از ورود به فوتبال در یکی از شهرک‌های ساری کشاورزی می‌کرده. 


مازیار زارع



هافبک شمالی سابق پرسپولیس هم دستی در زمین و املاک دارد. او در انزلی که زادگاهش به حساب می‌آید، زمین خرید و فروش می‌کند. 


فرهاد مجیدی



کاپیتان سابق استقلال سرمایه گذاری‌های زیادی انجام داده که می‌توان به طور نمونه به مشارکت در شهرک سازی در دبی و همچنین در شمال کشور اشاره کرد. 


یحیی گل محمدی



رستوران داری و کافی شاپ یکی از محبوب‌ترین شغل‌های جنبی فوتبالیست هاست و خیلی از آن‌ها حضور فعالی در این حوزه دارند. یحیی گل محمدی قهوه خانه سنتی دارد – گفته می‌شود آرایشگاهی به نام هنر پرشیا هم متعلق به سرمربی صبا است – رستوران افشین پیروانی در فرحزاد را تقریبا همه فوتبالیست‌ها می‌شناسند. هادی شکوری هم تا دو ماه قبل در اکباتان کافی شاپ داشت که گویا آن را فروخته. گفته می‌شود نیما نکیسا هم در خیابان قائم مقام فراهانی رستوران دارد. 


حسین کعبی



بازیکن راه آهن را باید یکی از ملاک‌های جوان و خوش آتیه در بین فوتبالیست‌ها به حساب آورد. او معمولا با پول‌هایی که به دست آورده و می‌آورد، منزل مسکونی تهیه می‌کند و آن‌ها را به مردم اجاره می‌دهد و از این راه به غیر از فوتبال، کسب درآمد می‌کند.

کد خبر: ۱۲۲۲۴۷

تاریخ انتشار: ۱۱ تير ۱۳۹۱ - ۰۰:۱۲

منبع:http://www.ghatreh.com

علی دایی: نگاهم به زندگی عوض شده است /تصاویر

به گزارش شنیده ها و به نقل از خبرآنلاین، علی دایی از چهره‌های خاص فوتبال و ورزش ایران است که دارای دو شخصیت متفاوت است، یک چهره ورزشی که آشکار و شفاف است با تمام نقاط ضعف و قوت آن و یک چهره پنهان که به‌طور طبیعی از احوال شخصیه هر فردی به حساب می‌آید و طبیعی است که علی دایی زیاد نخواهد راجع به این موضوع حرف بزند.

اما آنچه مشخص است و از گوشه و کنار شنیده شده این‌که علی دایی در زندگی اجتماعی خویش در امور خیر دستی از نزدیک بر آتش دارد.

با این حال مگر می‌شود چهره معروفی باشی و بخواهی آهسته و بی سر و صدا در جامعه رفت و آمد کنی، بویژه آدمی چون دایی که نه تنها در ایران، بلکه در جهان نیز چهره‌ای شناخته شده است.

دایی که به قول خود با جان سالم بدر بردن از حادثه رانندگی اواخر اسفند ماه گذشته، تولدی دوباره در زندگی یافته است تصریح دارد که در این حادثه دیگر بار لطف و عنایت خدا را شامل حالش دیده است تا مسیری تازه را در زندگی پیش روی خود ببیند.

دایی که شاید در یک نگاه آدم مغرور و بلند پروازی جلوه کند، در عرصه مربیگری نیز برنامه‌های طول و درازی دارد و نمی‌خواهد به حداقل‌ها بسنده نماید. اگر چه در فصل یازدهم او تیم راه‌آهن را در دقیقه ۹۰ تحویل گرفت، اما به سرعت تیم را در شرایط مسابقه قرار داد.

هرچند تیم یکدست و دونده او، با وجود ارائه بازی‌های خوب و زیبا، بعضا دچار بد شانسی شد و نتوانست جایگاه خوبی را به خود اختصاص دهد. تیم علی دایی در سخت‌ترین شرایط بی پولی نیز حاضر نشد دست از سختکوشی بر دارد.

با دایی در خلال یکی از آخرین تمرین‌های تیم راه آهن در شرایطی که گفته می‌شود او را برای فصل دوازدهم در تیم جدیدی خواهیم دید، دقایقی به گفت‌وگو پرداختیم که در پی می‌آید.

در سطح جامعه، انتظارات ویژه‌ای از چهره‌های شاخص و به اصطلاح گروه‌های مرجع مثل هنرمندان و ورزشکاران می‌رود؛ انتظاراتی که بیراه نیست، چراکه بسیاری از نوجوانان و جوانان در نقاط مختلف کشور سعی می‌کنند به اشکال گوناگون از این قبیل افراد الگو بگیرند. با توجه به فراگیر شدن فوتبال در دو دهه اخیر، توجه اقشار مختلف معطوف به این رشته شده است. علی دایی به عنوان چهره‌ای شاخص از چه زاویه‌ای به این موضوع می‌نگرد و تا چه حد به بعد اجتماعی فوتبال و نقش و تاثیر آن در سطح جامعه واقف است؟

ابتدا باید بگویم که من هیچ وقت خودم را الگو نمی‌دانم، چون یک الگو باید شرایط بسیار زیاد و مثبتی داشته باشد، با این حال همیشه این را از خدا خواستم که در جامعه دو جوان به تاسی از من درست زندگی کنند. این اغراق نیست، اما باور کنید یکی از بزرگ‌ترین آرزوهایم بوده و هست. معتقدم کسانی که معروف شده و به عبارتی در جامعه شاخص می‌شوند، دیگر متعلق به خودشان نیستند و باید رفتار اجتماعی‌شان طوری باشد که هیچ موقع الگوی بدی برای جوانان نشوند. در نتیجه این افراد همیشه باید خودشان را کنترل کنند. شاید من نوعی هم خیلی جاها دوست داشته باشم، بروم و خیلی کارها انجام بدهم، اما این شاخص بودن و جلوی دید مردم بودن باعث شده از خواسته‌های شخصی خود بگذرم.

ادامه نوشته

اخبار لیگ برتر و حذفی

مرجع خبری پرسپولیس : بر اساس اعلام سازمان ليگ برتر فوتبال، فصل آينده ليگ برتر 29 تير ماه آغاز مي‌شود.

 

به گزارش مرجع خبری پرسپولیس؛ سازمان ليگ برتر فوتبال، تقويم مسابقات ليگ برتر در سال 92ـ 91 را اعلام كرد كه بر اين اساس، زمان آغاز فصل دوازدهم ليگ برتر، 29 تير سال آينده است.

 

بر همين اساس فصل دوازدهم ليگ برتر در تاريخ 19 ارديبهشت ماه سال 92 پايان خواهد يافت.

 

همچنين سازمان ليگ برتر، زمان نقل و انتقالات فصل آينده را از 28 ارديبهشت ماه سال 91 تا 17 تير ماه آن سال اعلام كرد. چهارم تيرماه سال 91 نيز، تاريخ قرعه كشي رقابت‌هاي فصل دوازدهم ليگ برتر است.

 

تيم‌هاي راه يافته به فصل دوازدهم ليگ برتر فوتبال، از تاريخ 18 آذر ماه سال 91 تا چهارم دي ماه آن سال، تعطيلات نيم فصل را سپري خواهند كرد.

 

همچنين سازمان ليگ برتر، تاريخ پنجم آبان ماه سال 91 را به عنوان روز مسابقات جام حذفي اعلام كرده است. اين مسابقات تا تاريخ 29 فروردين سال 92 ادامه خواهد يافت.

 

سرکشی به مبلغ قراردادهای بازیکنان/ستاره های میلیاردی لیگ برتر را بشناسید.

سرکشی به مبلغ قراردادهای بازیکنان/ستاره های میلیاردی لیگ برتر را بشناسید.

انعکاس enekas.info :

رقم های بازار نقل و انتقالات در ایران هر سال جهش زیادی دارد. در حالی که فصل قبل قراردادهای ۵۰۰ تا ۶۰۰ میلیونی بازیکنان در نقل و انتقالات همه را میخ کوب می کرد اما در فصل جاری رقم پرداختی یک میلیاردی تقریبا عادی شده و هرکدام از تیم هایی که مدعی قهرمانی لیگ برتر هستند یک یا چند بازیکن در فهرست خود با این قیمت ها دارند.

جالب تر اینکه بازیکنان معمولی هم رقم هایی بالای ۵۰۰ میلیون با باشگاه ها می بندند. فهرستی که در پایین مشاهده می کنید یک فهرست از بازیکنانی است که تا اینجای نقل و انتقالات رقم های میلیاردی برای جذبشان پیشنهاد شده.

۱-سیدجلال حسینی

حدود قیمت: یک میلیارد و ۴۰۰ میلیون تومان

خودش و برادرش در حال مذاکره با باشگاه های مختلف هستند تا احتمالا به بالاترین پیشنهاد جواب مثبت بدهد. باتوجه به اینکه او پیشنهاد یک میلیارد و ۳۰۰ میلیون تومانی پرسپولیس را رد کرده، به نظر نمی رسد با کمتر از یک میلیارد و پانصد میلیون حاضر شود با تیمی قرارداد امضا کند.

۲-رضا عنایتی

حدود قیمت: ۹۰۰ میلیون تومان

او در فصل گذشته ۱۸ گل برای صبا زد و همین مساله باعث شده که با رقمی نزدیک به ۹۰۰ میلیون تومان با تیم متمول مس کرمان قرارداد امضا کند. البته گویا در قراردادش آمده اگر مس کرمان سهمیه آسیا بگیرد، ۱۰۰ میلیون هم به عنوان پاداش می گیرد.

۳-آندرانیک تیموریان

حدود قیمت: یک میلیارد تومان

او به شدت مورد توجه قطری ها هست ولی سپاهانی ها هم دوست دارند با او قرارداد امضا کنند. باتوجه به اینکه او در حال حاضر بهترین هافبک دفاعی ایران است، به نظر نمی رسد با رقمی کمتر از یک میلیارد حاضر شود با تیمی قرارداد امضا کند هرچند که گفته می شود او فصل بعد هم در استقلال خواهد ماند.

۴-محسن بنگر

حدود قیمت: یک میلیارد و ۳۰۰ میلیون تومان

او یکی از بازیکنانی است که در فصل نقل و انتقالات موردتوجه پرسپولیس است. ظاهرا مدیران پرسپولیس به او قول داده اند در صورت توافق یک میلیارد و ۳۰۰ میلیون تومان به او پول بدهند و بعید است که به پیشنهاد قرمزهای تهرانی جواب منفی بدهد.

۵-مهدی رحمتی

حدود قیمت: یک میلیارد و پانصد میلیون تومان

دروازه بان شماره یک تیم ملی به شدت مورد توجه مدیران مس کرمان قرار گرفته است. هرچند که قول داده که قراردادش را با استقلال تمدید کند. طبق شنیده ها پیشنهاد مس برای جذب دروازه بان اول تیم ملی حدود ۱/۵ میلیارد بوده است.

۶- محمدرضا خلعتبری

حدود قیمت: یک میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان

او مدت هاست که موردتوجه مدیران پرسپولیس قرار دارد. در زمان سرمربیگری علی دایی هم در آستانه پیوستن به این تیم بود ولی در آخرین لحظه با ۹۰۰ میلیون تومان قراردادش را با ذوب آهن تمدید کرد. او حالا پیشنهاد یک میلیارد و پانصد میلیون تومانی رویانیان را پیش رو دارد و بعید است به تیمی جز پرسپولیس برود.

۷- مجتبی جباری

حدود قیمت: یک میلیارد تومان

ستاره همیشه مصدوم استقلال هم با پیشنهاد پرسپولیس و هم سپاهان رو به رو است. باتوجه به اینکه او همیشه قراردادهای نجومی با استقلال امضا کرده است، احتمالا با رقمی حدود یک میلیارد تومان حاضر شود در تیمی جز استقلال بازی کند.

۸-کریم انصاری فرد

حدود قیمت: یک میلیارد تومان

این بازیکن که چند سالی است خود را به عنوان پدیده فوتبال ایران معرفی کرده و فصل قبل هم موفق شد آقای گل لیگ برتر شود، حالا مورد توجه دو باشگاه استقلال و پرسپولیس قرار گرفته است.

به نظر نمی رسد مدیران سایپا با رقمی کمتر از یک میلیارد حاضر شوند رضایت نامه او را صادر کنند. البته این رقم رضایت نامه است و باید دید خودش چقدر می گیرد. احتمالا او رکورد نقل و انتقالات را می شکند.

۹-محمد قاضی

حدود قیمت: ۹۰۰ میلیون تومان

از زمانی که کی روش سرمربی تیم ملی شده، محمد قاضی همیشه یکی از نفرات او در اردوهای مختلف بوده است. همین مساله باعث شده که او هم در آشفته بازار نقل و انتقالات با رقمی نزدیک به ۹۰۰ میلیون تومان پرسپولیسی شود.

فوتبال "فقط پول"ایران!

"پیشنهاد میلیاردی به بازیکنان در فوتبالی که پدیده ندارد"

به نظرخودم خیلی  از "کلّه گنده ها"از  این مسیر ،صاحب پول های کلان شدن!!!!!حروم جون همه شون!

 در فصل نقل و انتقالات هستیم؛ همان فصلی که بوی قراردادهای میلیاردی به مشام بازیکنانی می‌رسد که شاید روزگاری نصف آن مبلغ هم برایشان رؤیا بود.

به گزارش فارس، اگر از خبرنگاران بپرسند بدترین فصل فوتبال چه زمانی است بی تردید پاسخ می دهند " فصل نقل و انتقالات".

نقل و انتقالات بد است چون به یکباره همه چیز زیر و رو می شود. در روزهایی که بازیکنان به ساق های خود استراحت می دهند و اکثرا گردش و تفریح در خارج از ایران را ترجیح می دهند این خبرنگاران و دست اندرکاران باشگاه ها هستند که باید با سمبه ای پر زورتر در کمین خبر باشند. اینکه چه بازیکنی با چه قیمتی و چگونه سر از یک تیم پر طرفدار در می آورد و یا کدام باشگاه گوی رقابت را از سایرین دزیده و در این بازار مکاره یکه تازی می کند.

این فصل بد است چون حتی روزنامه نگاران هم وارد رقابتی می شوند که خود خبر ندارند با این خبرپراکنی ها فقط جیب افرادی را پر می کنند که روزی می رسد جواب سلام را هم به زور می دهند.

فصل بدی است چون خبر نداریم که چطور و چگونه باشگاه های بدهکار چنان پیشنهادهای میلیاردی می دهند که فقط خود و وجدانشان می داند چطور قرار است این اعتبارات تامین شود.

در این فوتبال چه خبر است؟ تا چه زمانی باید از فدراسیون فوتبال فقط و فقط شعار بشنویم؟ چرا سازمان بازرسی کل کشور به قراردادها و چگونگی تامین اعتبارات باشگاه ها ورود نمی کند؟

از این همه مصاحبه های تکراری مسئولان فدراسیون مبنی بر مبارزه با دلالی و افراد متخلف چه سودی می بریم؟ پس خروجی این مصاحبه ها کجاست؟ سالی نیست که نشنویم لیستی چند نفره از افراد متخلف فوتبالی اعلام شده؛ متخلفانی که کمترین تخلفشان دلالی بوده است. چطور است که این اسامی برای مسئولان مشخص است اما برای باشگاه ها و آنهایی که با این فوتبال سر و کار دارند نامشخص؟ چطور است که همه این متخلفان هر ساله با زور بیشتری به کارشان ادامه می دهند و کک کسی هم نمی گزد؟

چطور است که دانه درشت های این متخلفان به اسم مصلحت باید به کار خود ادامه دهند و زورشان به افرادی می رسد که فقط نوچه‌گری این دانه درشت ها را کرده اند.

آقای فدراسیون آیا می دانی همه این باشگاه های بدهکاری که هنوز بیش از ۵۰ درصد از قراردادهای فصل گذشته بازیکنان خود را نداده اند در فصل مکاره نقل و انتقالات چنان پیشنهادهای اغوا کننده ای را به بازیکنان می دهند که سر هر فردی از شنیدنش سوت می کشد.

چطور می شود بازیکن جوانی که هنوز شایستگی هایش را آن طور که باید و شاید نشان نداده صحبت از پیشنهادهای بالای یک میلیارد تومانی می کند و باشگاه ها هم برای اینکه در جذب چنین بازیکنی از رقیب عقب نیفتند با این پیشنهاد موافقت می کنند؟

کاش یکی دلش بسوزد و پاسخ دهد چرا باشگاه هایی که دم از اخلاق گرایی می زنند سراغ بازیکنانی می روند که با باشگاه خود قرارداد دارند اما بدون توجه به این مسئله او را هوایی می کنند و بی جهت قیمت بازیکنی که شاید ارزشش ۱۰۰ میلیون تومان باشد ناگهان ۶۰۰ میلیون تومان می شود.

چه می شود مدیری آهش از دلالی و این بازار آشفته به هوا می رود اما خود او چنان پیشنهادهایی می دهد که باور کردنش سخت است.

آیا تا به حال مقام های قضایی کشور و کسانی که دستی بر آتش دارند به ذهنشان خطور کرده باشگاه هایی مثل مس کرمان، پرسپولیس، استقلال، تراکتورسازی، سپاهان، فولاد خوزستان و ... این پول ها را از کجا می آورند که چنین مذاکراتی می کنند؟

این همه شعار رسیدگی به شرایط حرفه ای باشگاه ها چه دردی را دوا می کند؟ قصه چیست؟ یکی بگوید ما هم بدانیم. باشگاهی که بیش از ۱۵ میلیارد تومان بدهی دارد با چه متر و معیاری پیشنهادهای بالای ۶۰۰ میلیون تومان به بازیکنان می دهد؟ پس این سقف قرارداد را چه کسانی رعایت می کنند؟ فدراسیون فوتبال چطور در حال ارزیابی است؟ گاهی احساس می کنیم فدراسیون هم خود عاجز از رعایت این قانون است و فقط برای حفظ ظاهر چنین قوانینی را مطرح می کند و توانایی اجرای آن را ندارد، نمی دانیم این احساس مان درست است یا نه اما شرایط اینگونه می گوید. دیگر واضح تر از این برای اثبات عدم رعایت قانون؟ فدراسیون چه زمانی می خواهد کمر همت را ببندد؟

اینجا کسی دلش برای فوتبال نمی سوزد. هر کس به فکر خویش است. همه چیز رنگ شعار می دهد و بس. نمی دانیم چرا در این کشور تورم فقط برای بازیکنان فوتبال زندگی را سخت کرده و فقط این دسته از افراد هستند که باید حقوقشان هر ساله چند برابر دیگر افراد شود.

باید تبریک را نثار باشگاه ها کرد؛ باشگاه ها که خود عامل این آشفته بازار هستند. چرا باید یک بازیکن به تمام ایران سفر کند و به همه باشگاه ها برود اما در آخر با تیمی قرارداد امضا کند که پول بیشتری می دهد. همه را سر کار می گذارد و چه جالب که همه باشگاه ها هم سر کار می روند.

شاید در این گمراهی ها، خبرنگاران هم مقصر باشند، بله ما مقصریم؛ مایی که ناخواسته وارد این بازار می شویم و با انتشار برخی خبرهای کاملا تبلیغاتی به نفع همه آنهایی که سود کلان از این نقل و انتقالات می برند کار می کنیم. واقعا از ماست که بر ماست.

اگر اتحاد و دوراندیشی در کار بود اکنون چنین روزهایی در فوتبالمان نداشتیم. چنین روزهایی که حتی مربی در رده ملی به خود این اجازه را می دهد مدیربرنامه شاگردانش باشد. اینکه چه سودی نصیبش می شود مشخص نیست.

سخن زیاد است اما مثل همیشه گوش شنوا نیست. بگذاریم فوتبال به همین روند خود ادامه دهد. راهی پر از شعار، راهی پر از دروغ و راهی که رقبا به جان هم افتاده اند، راهی که کج است و تا ثریا هم کج می رود و در این فوتبالی که پدیده ای در آن معرفی نمی شود.

چه زمانی قرار است مسئولان دست به کار شوند را فقط خدا می داند و بس. اگر این روزها از مردم کوچه بازار هم بپرسید می دانند پشت پرده نقل و انتقالات چیست اما تنها کسانی که برایشان هنوز این مسائل ثابت نشده مسئولان هستند. از قدیم گفته اند کسی که خود را به خواب زده را نمی شود بیدار کرد و ما مانده ایم با این باشگاه های بدهکار به ظاهر پولدار. نمی دانیم دم خروس را باور کنیم یا قسم حضرت عباس را. قضاوت با شما.