شاید اوّل به ذهنت  چیز دیگه ای برسه ،ولی من می خوام از درد کسانی بگم همه چیزدارن ولی پارتی ندارن!

آرزو دارم تومملکت ما هم اونایی که واقعاً لیاقت  انجام کارها ی مختلف رو دارن بتونن مجری اونا باشن!

بلاخره باید از یه جایی شروع بشه دیگه!

شاید ریشه ی خیلی از عقب موندنای ما هم ،همین باشه؛اگرچه توصداقت جماعت ایرانی (بلانسبت شما ی خواننده)باید کمی شک کرد!

من فکرمی کنم ما ایرانی ها بیش تر وقتا، چشم دیدن یه متر اونورتر از خودمون رونداریم وخیلی از عقده ای ها هم،راه جبران مافاتشون رو در آزار دیگران می بینن؛حالا به هر نحوی که شده!

واین امر تأسّف باره!!!!